Etiology of constipation

 

Ref

Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172

Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management

David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang 

Etiology of constipation with bloating symptoms

Several GI disorders should be considered in an adult experiencing constipation with bloating, including CIC, IBS (predominant constipation [IBS-C] or mixed type [IBS-M]), pelvic floor dysfunction (PFD; e.g. dyssynergic defecation and structural pelvic floor abnormalities), and intestinal microbial overgrowth, specifically intestinal methanogen overgrowth (IMO). Additionally, though bloating can occur in the setting of impaired GI motility, motility disorders, such as gastroparesis and chronic intestinal pseudo-obstruction, are relatively uncommon (Figure 1) [6,18–30].

 Non-GI, secondary causes of constipation should also be considered [20].

 Constipation may be secondary to or exacerbated by metabolic disorders (e.g. diabetic neuropathy and hypothyroidism), electrolyte imbalances/abnormalities (e.g. hypercalcemia, hypokalemia, and hypomagnesemia), endometriosis, and neurologic disorders (e.g. Parkinson’s disease and small fiber neuropathy), among other causes [20,26–29,31].

 Inquiry about prescription and over-the-counter (OTC) product use is important because many commonly administered medications, such as anticholinergics, calcium-containing antacids, opioid analgesics, and dietary supplements (e.g. iron, calcium) may cause constipation [20]. 

This article focuses on potential GI-related causes; readers seeking additional information on secondary etiologies should consider reviewing these cited references [32–34].

 Celiac disease (i.e. autoimmunity characterized by abnormal reaction to gluten in genetically susceptible individuals), nonceliac gluten sensitivity (i.e. reaction to gluten that is not mediated by allergy or autoimmunity), and food intolerance are potential underlying contributors to bloating; however, these conditions more commonly present with diarrhea than constipation [19,35].

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठतेच्या लक्षणांची कारणमीमांसा

 

संदर्भ

ॲन मेड. २०२६ जून १९; ५८(१):२६८४१७२. doi: १०.१०८०/०७८५३८९०.२०२६.२६८४१७२

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: मूल्यांकन आणि व्यवस्थापनासाठी एक नैदानिक ​​दृष्टिकोन

डेव्हिड जे कॅंगेमी ए,✉, ॲडम पी लैटमन बी, ओरिट फेमन बी, बियान्का डब्ल्यू चांग सीएच

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठतेच्या लक्षणांची कारणमीमांसा

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठतेचा अनुभव घेणाऱ्या प्रौढ व्यक्तीमध्ये अनेक जठरांत्र विकारांचा विचार केला पाहिजे, ज्यामध्ये सीआयसी (CIC), आयबीएस (IBS) (प्रामुख्याने बद्धकोष्ठता [IBS-C] किंवा मिश्र प्रकार [IBS-M]), पेल्विक फ्लोर डिसफंक्शन (PFD; उदा. डिससिनर्जिक डेफिकेशन आणि पेल्विक फ्लोरमधील रचनात्मक विकृती), आणि आतड्यांमधील सूक्ष्मजीवांची अतिरिक्त वाढ, विशेषतः आतड्यांमधील मिथेनोजेनची अतिरिक्त वाढ (IMO) यांचा समावेश आहे.  याव्यतिरिक्त, जरी जठरांत्राच्या हालचाली बिघडल्यामुळे पोट फुगू शकते, तरी गॅस्ट्रोपॅरेसिस आणि क्रॉनिक इंटेस्टाइनल स्यूडो-ऑब्स्ट्रक्शन यांसारखे हालचालीचे विकार तुलनेने दुर्मिळ आहेत (आकृती 1) [6,18–30]. बद्धकोष्ठतेच्या जठरांत्र-व्यतिरिक्त, दुय्यम कारणांचा देखील विचार केला पाहिजे [20]. बद्धकोष्ठता ही चयापचय विकार (उदा. डायबेटिक न्यूरोपॅथी आणि हायपोथायरॉईडीझम), इलेक्ट्रोलाइट असंतुलन/विकृती (उदा. हायपरकॅल्सेमिया, हायपोकॅलेमिया आणि हायपोमॅग्नेसेमिया), एंडोमेट्रिओसिस आणि न्यूरोलॉजिकल विकार (उदा. पार्किन्सन्स रोग आणि स्मॉल फायबर न्यूरोपॅथी) यांसारख्या इतर कारणांमुळे दुय्यम असू शकते किंवा वाढू शकते [20,26–29,31].  डॉक्टरांच्या चिठ्ठीने मिळणाऱ्या आणि डॉक्टरांच्या चिठ्ठीशिवाय मिळणाऱ्या (OTC) उत्पादनांच्या वापराविषयी चौकशी करणे महत्त्वाचे आहे, कारण अनेक सामान्यपणे दिली जाणारी औषधे, जसे की अँटीकोलिनर्जिक, कॅल्शियमयुक्त अँटासिड्स, ओपिओइड वेदनाशामक आणि आहारातील पूरक (उदा. लोह, कॅल्शियम) बद्धकोष्ठता निर्माण करू शकतात [20]. हा लेख संभाव्य जठरांत्र-संबंधित कारणांवर लक्ष केंद्रित करतो; दुय्यम कारणांविषयी अतिरिक्त माहिती शोधणाऱ्या वाचकांनी हे उद्धृत केलेले संदर्भ [32–34] तपासावेत. सेलिॲक रोग (म्हणजेच, अनुवांशिकदृष्ट्या संवेदनशील व्यक्तींमध्ये ग्लूटेनला असामान्य प्रतिक्रिया देणारी स्वयंप्रतिरोधकता), नॉन-सेलिॲक ग्लूटेन संवेदनशीलता (म्हणजेच, ग्लूटेनला अशी प्रतिक्रिया जी ॲलर्जी किंवा स्वयंप्रतिरोधकतेमुळे होत नाही), आणि अन्न असहिष्णुता हे पोट फुगण्यामागील संभाव्य मूळ कारणे आहेत; तथापि, या स्थितींमध्ये बद्धकोष्ठतेपेक्षा अतिसार अधिक सामान्यपणे दिसून येतो [19,35].

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: प्रस्तावना

 संदर्भ

 ऍन मेड. 2026 जून 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: मूल्यांकन आणि व्यवस्थापनासाठी एक नैदानिक ​​दृष्टिकोन

डेव्हिड जे. कॅंगेमी a,✉, ॲडम पी. लैटमन b, ओरिट फेमन b, बियान्का डब्ल्यू. चांग 

Ref

Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172

Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management

David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang 

मुख्य संदेश

ज्या रुग्णांमध्ये बद्धकोष्ठतेचे प्रमुख लक्षण म्हणून पोट फुगणे आढळते, त्यांची अंतर्निहित स्थितींसाठी तपासणी केली पाहिजे. यामध्ये बद्धकोष्ठतेसह इरिटेबल बाऊल सिंड्रोम (IBS-C), क्रॉनिक इडिओपॅथिक कॉन्स्टिपेशन (CIC), 

पेल्विक फ्लोर डिसफंक्शन आणि सूक्ष्मजीवांची अतिरिक्त वाढ (उदा. आतड्यातील मिथेनोजेनची अतिरिक्त वाढ) यांसारख्या इतर कारणांचा समावेश होतो.

जर अन्न असहिष्णुतेचा (food intolerances) संशय असेल, तर आहारावर निर्बंध घालण्याचा प्रयत्न सुचवला जाऊ शकतो,

 जसे की कमी-किण्वनक्षम ओलिगोसॅकराइड्स, डायसॅकराइड्स, मोनोसॅकराइड्स आणि पॉलीओल्स असलेला आहार.

अनेक मोठ्या, यादृच्छिक चाचण्यांमध्ये पोट फुगण्यात सुधारणा झाल्याचे दिसून आले आहे. आयबीएस-सी (IBS-C) किंवा सीआयसी (CIC) असलेल्या रुग्णांमध्ये जठरांत्र-लक्ष्यित औषधोपचार (उदा. स्राववर्धक)

असंगत मलत्याग असलेल्या रुग्णांसाठी बायोफीडबॅकसह पेल्विक फ्लोर फिजिकल थेरपीचा विचार केला पाहिजे.

प्रस्तावना

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: मूल्यांकन आणि

बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे ही पचनसंस्थेची (GI) सामान्य त्रासदायक लक्षणे आहेत [1,2].

बद्धकोष्ठतेचे अंदाजित प्रमाण आशियाई देशांमध्ये 6% ते 9% पर्यंत,

तर युरोप आणि उत्तर अमेरिकेत 15% ते 17% पर्यंत आढळले आहे [3].

पोट फुगण्याचे अंदाजित प्रमाण पूर्व आशियाई देशांमध्ये सुमारे 11% पासून ते युरोपियन, लॅटिन अमेरिकन, मध्य पूर्व आणि उत्तर अमेरिकन देशांमध्ये सुमारे 20% पर्यंत आढळले आहे [4].

सामाजिक-सांस्कृतिक घटक रुग्णांच्या लक्षणांबद्दलच्या समजुतीमध्ये आणि नोंदवलेल्या प्रमाणाच्या दरांमध्ये फरक निर्माण करतात [3,5].

बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे अनेकदा एकाच वेळी दिसून येतात [6,7].

पचनसंस्थेच्या (GI) लक्षणांच्या गैर-जैविक कारणांमुळे ग्रस्त असलेल्या 51,425 लोकांच्या जागतिक सर्वेक्षणात, ज्या व्यक्तींनी 30% पेक्षा जास्त वेळा शौचास होऊन बद्धकोष्ठता होत असल्याचे सांगितले, त्यापैकी सुमारे एक-तृतीयांश व्यक्तींनी आठवड्यातून किमान एकदा पोट फुगत असल्याचेही सांगितले [4].

 इरिटेबल बाऊल सिंड्रोम विथ कॉन्स्टिपेशन (IBS-C) किंवा क्रॉनिक इडिओपॅथिक कॉन्स्टिपेशन (CIC) असलेल्या व्यक्तींमध्ये पोट फुगण्याचे प्रमाण जास्त होते, या लोकसंख्येपैकी अनुक्रमे ७१% आणि ३६% लोकांनी आठवड्यातून किमान एकदा पोट फुगल्याचे सांगितले [४].

आणखी एका जागतिक सर्वेक्षणात (N = २०,०९९), मागील ६ महिन्यांत बद्धकोष्ठता झाल्याचे नोंदवलेल्या १०,४२५ (५१.९%) व्यक्तींपैकी, ६५% लोकांनी पोट फुगणे/ताणले जाणे याचाही अनुभव सांगितला [७]. विशेष म्हणजे, इटलीमध्ये IBS-C (n = ३६९) किंवा CIC (n = १८३४) असलेल्या रुग्णांच्या एका अभ्यासात, २-आठवड्यांच्या आठवण कालावधीवर आधारित, अनुक्रमे ९६% आणि ९१% असे पोट फुगण्याचे प्रमाण लक्षणीयरीत्या जास्त असल्याचे आढळून आले [१].

जरी रुग्णांना अनेकदा पोट फुगणे आणि उदर ताणणे हे एकाच वेळी जाणवत असले तरी, या दोन भिन्न घटना आहेत.

उदर ताणणे म्हणजे पोटाच्या घेरामध्ये वस्तुनिष्ठपणे मोजता येण्याजोगी वाढ, तर पोट फुगणे म्हणजे पोटात गॅस झाल्याची किंवा पोट भरल्यासारखे/दाबल्यासारखे वाटण्याची व्यक्तिनिष्ठ भावना आणि त्यात दिसणारा ताण समाविष्ट नसतो [2].

पोट फुगण्यामागील मूळ रोगशरीरक्रियाविज्ञान गुंतागुंतीचे आणि विविध आहे, ज्यावर या हस्तलिखितामध्ये पुढे चर्चा केली जाईल, तर उदर ताणणे हे आतड्यांमधील वायू किंवा मल यांचे प्रमाण वाढल्यामुळे होऊ शकते. ॲबडोमिनोफ्रेनिक डिससिनर्जिया, ज्यामध्ये आतड्यांमधील वायूच्या भाराला प्रतिसाद म्हणून डायफ्राम अयोग्यरित्या आकुंचन पावतो आणि पुढच्या भिंतीचे स्नायू अयोग्यरित्या शिथिल होतात, ज्यामुळे ताण निर्माण होतो, हे उदर ताणण्याचे एक दुर्लक्षित कारण आहे, विशेषतः आतडे-मेंदू परस्परसंवादाच्या विकारांमध्ये [8].

माहितीने असे दर्शविले आहे की बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे या दोन्हीमुळे रुग्णाच्या आरोग्याशी संबंधित जीवनमानावर (QoL) परिणाम होतो [1,9].

 बद्धकोष्ठता ही सामान्य आरोग्य, सामाजिक कार्यक्षमता आणि मानसिक आरोग्यासाठी अत्यंत हानिकारक आहे, ज्यामुळे आरोग्याशी संबंधित जीवनमानावर (QoL) परिणाम होतो.

हे परिणाम मधुमेह आणि अस्थिसंधिवात (ऑस्टिओआर्थरायटिस) यांसारख्या जुनाट आजारांशी संबंधित परिणामांसारखेच असतात [10]. जुनाट बद्धकोष्ठता ही खराब जीवनमान आणि बिघडलेल्या सामान्य आरोग्याशी संबंधित आहे [11–13],

आणि लक्षणांची तीव्रता आणि जीवनमान यांच्यात एक तीव्र नकारात्मक सहसंबंध आढळतो [12].

बद्धकोष्ठता नसलेल्या व्यक्तींच्या तुलनेत, जुनाट बद्धकोष्ठता असलेल्या व्यक्तींच्या जीवनमानात लक्षणीय घट दिसून येते [10,14]; त्याचप्रमाणे, इरिटेबल बाऊल सिंड्रोम (IBS) असलेल्या व्यक्ती, IBS-C नसलेल्या व्यक्तींच्या तुलनेत आरोग्याशी संबंधित जीवनमान, कामाची उत्पादकता आणि क्रियाकलापांमध्ये अधिक घट अनुभवतात [15].

विशेष म्हणजे, पोट फुगण्याच्या समस्येने ग्रस्त असलेल्या रुग्णांचे जीवनमान, जुनाट बद्धकोष्ठता किंवा IBS-C पासून स्वतंत्रपणे खालावलेले असते [1]. आयबीएस-सी (n = 328) किंवा सीआयसी (n = 552) असलेल्या रुग्णांच्या एका यूएस सर्वेक्षणात, पोट फुगणे हे आयबीएस-सी असलेल्या ५६% रुग्णांमध्ये आणि सीआयसी असलेल्या ४६% रुग्णांमध्ये 'खूप/अत्यंत त्रासदायक' लक्षण म्हणून नोंदवले गेले (दोन्ही गटांमध्ये p < 0.03) [16].

याव्यतिरिक्त, सीआयसीच्या तुलनेत आयबीएस-सी असलेल्या रुग्णांमध्ये पोट फुगण्याची वारंवारता जास्त होती (सरासरी २.८ विरुद्ध १.४ दिवस/आठवडा, p < 0.0001). सीआयसीच्या अभ्यासांच्या एका पद्धतशीर साहित्य पुनरावलोकनात, ज्यामध्ये प्रमाणित किंवा रोग-विशिष्ट जीवनमानाचे मापदंड वापरले गेले होते, ज्यात 'पेशंट असेसमेंट ऑफ कॉन्स्टिपेशन क्वालिटी ऑफ लाईफ' प्रश्नावलीचा समावेश होता, असा निष्कर्ष काढण्यात आला की पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठतेच्या लक्षणांची वाढलेली तीव्रता खालावलेल्या जीवनमानाशी संबंधित होती [17].

 बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे ही विविध वैद्यकीय परिस्थितींमध्ये उद्भवणारी सामान्य लक्षणे आहेत, हे लक्षात घेता,

मूळ आजार ओळखणे आणि त्यानुसार योग्य उपचारपद्धती आखणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. ज्या प्रौढांना बद्धकोष्ठतेचा त्रास आहे आणि त्याचबरोबर पोट फुगल्याची व्यक्तिनिष्ठ जाणीव हे एक प्रमुख (म्हणजेच त्रासदायक) वैद्यकीयदृष्ट्या प्रमुख लक्षण आहे, त्यांच्या मूल्यांकन आणि व्यवस्थापनातील महत्त्वाच्या बाबींवर प्रकाश टाकणे, हा या वर्णनात्मक आढाव्याचा उद्देश आहे.

Constipation with bloating: (Coclusion)

 Ref

Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172

Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management

David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang 

Conclusions

Constipation and bloating are common GI symptoms that frequently occur together. While the etiology for constipation and bloating is diverse, specific GI causes that should be considered in the evaluation of bloating and constipation include CIC, IBS-C, IBS-M, PFD, and IMO. In cases for which food intolerance is suspected, a 2-week trial of dietary restriction to assess response (e.g. low FODMAP diet) can be considered, ideally with the assistance of a qualified dietician. Furthermore, soluble fiber and polyethylene glycol are safe and reasonable first-line treatment considerations. Among pharmacologic options, secretagogues indicated for the treatment of IBS-C and CIC have demonstrated significant improvements in constipation and bloating symptoms in robust RCTs. Other treatments that may have a role for patients with constipation and bloating include antibiotics (bacterial overgrowth), psychotherapeutic approaches (IBS-C), and pelvic floor physical therapy with biofeedback (PFD); however, data are relatively limited, and more well-designed RCTs are needed. An individualized approach, based on available evidence, is advised to best address the common and frequently bothersome symptoms of constipation and bloating.

Looking ahead, additional research is needed to better understand the prevalence of SIBO and IMO in patients with bloating, as these remain popular and oft-debated topics in the field of gastroenterology and the true prevalence of these conditions remains unclear. Further studies are needed to establish the most effective treatment strategies for microbial overgrowth conditions, such as SIBO and IMO. In addition, clinical trials evaluating new therapeutic approaches for bloating – particularly dietary interventions, neuromodulators, and psychologically based therapies – would be valuable, as these modalities are likely to play an increasingly prominent role in managing bloating and constipation in the future.

बद्धकोष्ठता( constipation) आणि पोट फुगणे

 संदर्भ

ॲन मेड. २०२६ जून १९; ५८(१):२६८४१७२. doi: १०.१०८०/०७८५३८९०.२०२६.२६८४१७२

पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: मूल्यांकन आणि व्यवस्थापनासाठी एक नैदानिक ​​दृष्टिकोन

डेव्हिड जे कॅंगेमी ए,✉, ॲडम पी लैटमन बी, ओरिट फेमन बी, बियान्का डब्ल्यू चांग

Ref

Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172

Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management

David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang 

निष्कर्ष

बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे ही पचनसंस्थेची सामान्य लक्षणे आहेत

 जी अनेकदा एकत्र आढळतात. बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगण्याची कारणे विविध असली तरी, पोट फुगणे आणि बद्धकोष्ठतेच्या मूल्यांकनामध्ये विचारात घ्यावयाच्या विशिष्ट पचनसंस्थेच्या कारणांमध्ये सीआयसी (CIC), आयबीएस-सी (IBS-C), आयबीएस-एम (IBS-M), पीएफडी (PFD), आणि आयएमओ (IMO) यांचा समावेश होतो. ज्या प्रकरणांमध्ये अन्न असहिष्णुतेचा संशय असतो, तिथे प्रतिसादाचे मूल्यांकन करण्यासाठी दोन आठवड्यांच्या आहार निर्बंधांचा (उदा. कमी फोडमाप आहार) विचार केला जाऊ शकतो, शक्यतो एका पात्र आहारतज्ञाच्या मदतीने. याव्यतिरिक्त, विद्राव्य फायबर आणि पॉलीथिलीन ग्लायकोल हे सुरक्षित आणि वाजवी प्रथम-पंक्तीचे उपचार पर्याय आहेत. औषधी पर्यायांपैकी, आयबीएस-सी (IBS-C) आणि सीआयसी (CIC) च्या उपचारांसाठी सूचित केलेल्या सिक्रेटॅगॉग्सनी (secretagogues) मजबूत आरसीटींमध्ये (RCTs) बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगण्याच्या लक्षणांमध्ये लक्षणीय सुधारणा दर्शविली आहे. बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगण्याच्या रुग्णांसाठी उपयुक्त ठरू शकणाऱ्या इतर उपचारांमध्ये प्रतिजैविके (बॅक्टेरियाच्या अतिवाढीसाठी), मनोचिकित्सक पद्धती (आयबीएस-सी (IBS-C)), आणि बायोफीडबॅकसह पेल्विक फ्लोअर फिजिकल थेरपी (पीएफडी (PFD)) यांचा समावेश होतो; तथापि, उपलब्ध माहिती तुलनेने मर्यादित आहे आणि अधिक चांगल्या प्रकारे डिझाइन केलेल्या RCTs (Randomized Controlled Trials) ची आवश्यकता आहे. बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे या सामान्य आणि वारंवार त्रासदायक लक्षणांवर सर्वोत्तम उपाय करण्यासाठी, उपलब्ध पुराव्यांवर आधारित वैयक्तिक दृष्टिकोन अवलंबण्याचा सल्ला दिला जातो.

भविष्यात, पोट फुगलेल्या रुग्णांमध्ये SIBO आणि IMO च्या प्रसाराबद्दल अधिक चांगल्या प्रकारे समजून घेण्यासाठी अतिरिक्त संशोधनाची आवश्यकता आहे, कारण हे गॅस्ट्रोएन्टेरोलॉजीच्या क्षेत्रात लोकप्रिय आणि वारंवार चर्चेचे विषय आहेत

 आणि या स्थितींचा खरा प्रसार अस्पष्ट आहे. SIBO आणि IMO सारख्या सूक्ष्मजीवांच्या अतिवाढीच्या स्थितींसाठी सर्वात प्रभावी उपचार पद्धती स्थापित करण्यासाठी पुढील अभ्यासांची आवश्यकता आहे. याव्यतिरिक्त, पोट फुगण्यासाठी नवीन उपचारात्मक पद्धतींचे मूल्यांकन करणाऱ्या क्लिनिकल चाचण्या – विशेषतः आहारातील हस्तक्षेप, न्यूरोमॉड्युलेटर आणि मानसशास्त्रीय आधारित उपचार – मौल्यवान ठरतील, कारण भविष्यात पोट फुगणे आणि बद्धकोष्ठता व्यवस्थापित करण्यात या पद्धती अधिकाधिक प्रमुख भूमिका बजावण्याची शक्यता आहे.

Constipation with bloating: a clinical approach

 

Ref

Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172

Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management

David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang च

Key Messages

Patients presenting with constipation, with bloating as a predominant symptom, should be evaluated for underlying conditions, including irritable bowel syndrome with constipation (IBS-C), chronic idiopathic constipation (CIC), pelvic floor dysfunction, and microbial overgrowth (e.g. intestinal methanogen overgrowth), among other causes

If food intolerances are suspected, a trial of dietary restriction, such as a low-fermentable oligosaccharides, disaccharides, monosaccharides, and polyols diet, can be suggested

Improvement in bloating has been demonstrated in large, randomized trials of several gastrointestinal-targeted pharmacologic therapies (e.g. secretagogues) in patients with IBS-C or CIC

Pelvic floor physical therapy with biofeedback should be considered for patients with dyssynergic defecation

Introduction

Constipation and bloating are common bothersome gastrointestinal (GI) symptoms [1,2]. The estimated 

prevalence of constipation has ranged from 6% to 9% in Asian countries 

to 15% to 17% in Europe and North America [3].

 The estimated prevalence of bloating has ranged from approximately 11% in East Asian countries to approximately 20% in European, Latin American, Middle Eastern, and North American countries [4]. 

Sociocultural factors likely contribute to differences in patient perception of symptoms and reported prevalence rates [3,5].

Constipation and bloating frequently present concurrently [6,7]. 

In a global survey of 51,425 people with nonorganic causes of GI symptoms, approximately one-third of individuals reporting constipation with ≥30% of their bowel movements also reported bloating at least once per week [4].

 Rates of bloating were higher among individuals with irritable bowel syndrome with constipation (IBS-C) or chronic idiopathic constipation (CIC), with 71% and 36% of these populations, respectively, reporting bloating at least once weekly [4].

 In another global survey (N = 20,099), among 10,425 (51.9%) individuals who reported having कॉन्स्टीपशन

 in the previous 6 months, 65% reported also having bloating/distention [7]. Of note, a study in Italy of patients with IBS-C (n = 369) or CIC (n = 1834) identified substantially higher bloating prevalence rates of 96% and 91%, respectively, based on a 2-week recall period [1]. 

Although patients may often experience bloating and abdominal distention concurrently, these are distinct phenomena. 

Distension refers to an objective measurable increase in abdominal girth, whereas bloating refers to a subjective sensation of gassiness or fullness/pressure within the abdomen and does not include visible distension [2].

 The underlying pathophysiology of bloating is complex and diverse, as will be discussed latter in the manuscript, whereas abdominal distension may result from an increased volume of gas or stool within the intestines. Abdominophrenic dyssynergia, in which the diaphragm inappropriately contracts and the anterior wall muscles inappropriately relax in response to intestinal gas load, leading to distension, remains an underrecognized cause of abdominal distension, particularly in disorders of gut-brain interaction [8].

 Data have shown that both constipation and bloating impair patient health-related quality of life (QoL) [1,9]. 

Constipation is associated with pronounced detriments to general health, social functioning, 

and mental health, leading to impairments इन

 health-related QoL that are comparable to those associated with chronic diseases, such as diabetes and osteoarthritis [10]. Chronic constipation has been associated with poor QoL and impaired general well-being [11–13],

 with a strong negative correlation between symptom severity and QoL [12]. 

Individuals with CIC experience markedly impaired QoL compared with individuals without constipation [10,14]; likewise, individuals with IBS-C report greater impairments in health-related QoL, work productivity, and activity compared with those without IBS-C [15].

 Notably, patients with bloating have impaired QoL, independent of CIC or IBS-C [1]. In a US survey of patients with IBS-C (n = 328) or CIC (n = 552), bloating was 

reported as a ‘very/extremely bothersome’ symptom in 56% of patients with IBS-C and 46% of patients with CIC (p < 0.03 between the 2 groups) [16]. 

Additionally, the frequency of bloating was higher in patients with IBS-C vs CIC (2.8 vs 1.4 mean days/week, p < 0.0001). A systematic literature review of studies of CIC that used validated or disease-specific QoL measures, including the Patient Assessment of Constipation Quality of Life questionnaire, concluded that increased intensity of symptoms of constipation, including bloating, correlated with impaired QoL [17].

Given that constipation and bloating are common symptoms that can occur with a range of medical conditions,

 it is crucial to recognize the underlying condition(s) and tailor therapeutic interventions appropriately. The objective of this narrative review is to highlight key considerations in the evaluation and management of adults with constipation who also have the subjective sensation of bloating as a clinically predominant (i.e. bothersome) symptom.

Onion(Allium cepa) Prebiotic

Ref American Society For Microbiology

(mSystems.) 2024 Dec 23;10(1):e01189-24. doi: 10.1128/msystems.01189-24

The prebiotic potential of dietary onion extracts: shaping gut microbial structures and promoting beneficial metabolites

Yebeen Yoo 1,#, Seongok Kim 1,2,#, WonJune Lee 2, Jinwoo Kim 1,2, Bokyung Son 3, Kwang Jun Lee 4,✉, Hakdong Shin 

 Introduction 

Allium cepa, commonly known as onion, is a bulbous plant that is extensively cultivated worldwide. Compounds from onion have been reported to offer a range of health benefits, including anti-carcinogenic, anti-platelet activity, anti-thrombotic activity, anti-asthmatic, and antibiotic effects (1). These compounds are phytomolecules, including various carbohydrates, polyphenols, dietary fibers, flavonoids, and sulfur compounds 

(2–5). Among them, carborhydrates such as oligosaccharides have gained significant attention for their prebiotic application, as its supplementation has been shown to improve human health disorders, including Chron’s disease, allergen reaction, atopic dermatitis, and intestinal diseases (6–11).

Prebiotics have recently been defined by the International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics as “a substrate that is selectively utilized by host microorganisms conferring a health benefit (12).

” Substrates considered prebiotics include non-digestible oligosaccharides, such as fructooligosaccharide (FOS) and galactooligosaccharide, dietary fiber like inulin and pectin, plant-derived polyphenols, and polysaturated fatty acids (12, 13). 

These compounds naturally exist in different dietary food products, including asparagus, sugar beet, garlic, chicory, onion, and other vegetables (14).

 Prebiotics are metabolized by gut microbiota, resulting in the production of beneficial products through microbial cross-feeding, such as short-chain fatty acid and tryptophan-derived metabolites (indolelactate [ILA] and indolepropionate [IPA]). These metabolites have been shown to impact host biological functions, including the maintenance of epithelial barrier integrity, immune modulation, the control of intestinal inflammation, and metabolic disorders (15–23).

The gut microbiota, consisting of 10–100 trillion microorganisms, is considered as an important factor due to its contribution to human health (24). 

The structure of gut microbiota varies significantly among individuals and is influenced by host factors such as age, nationality, gender, and body mass index (BMI) (25). 

These variations have posed challenges in studying the relationships between the human microbiome and health. To address this, recent studies have introduced enterotyping, which categorizes complex human gut microbial communities into three distinct enterotypes based on the predominance of specific genera: Bacteroides (enterotype 1), Prevotella (enterotype 2), and Ruminococcus (enterotype 3), although the classification of enterotype 3 remains controversial (25, 26).

 These enterotypes represent densely populated areas of community composition within a multi-dimensional space, simplifying the complex gut microbial community by minimizing individual variation (25).

 This approach has facilitated deeper exploration of the connections between the human microbiome and various diseases or diets, which has contributed to advances in cancer diagnostics, implications for weight loss, and the development of personalized nutrition plans for obesity management (27–30).

In this study, we demonstrate the potential of dietary onion extract as a prebiotic, 

Allium cepa, commonly known as onion, is a bulbous plant that is extensively cultivated worldwide. Compounds from onion have been reported to offer a range of health benefits, including anti-carcinogenic, anti-platelet activity, anti-thrombotic activity, anti-asthmatic, and antibiotic effects (1). These compounds are phytomolecules, including various carbohydrates, polyphenols, dietary fibers, flavonoids, and sulfur compounds (2–5). Among them, carborhydrates such as oligosaccharides have gained significant attention for their prebiotic application, as its supplementation has been shown to improve human health disorders, including Chron’s disease, allergen reaction, atopic dermatitis, and intestinal diseases (6–11).

Prebiotics have recently been defined by the International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics as “a substrate that is selectively utilized by host microorganisms conferring a health benefit (12).” Substrates considered prebiotics include non-digestible oligosaccharides, such as fructooligosaccharide (FOS) and galactooligosaccharide, dietary fiber like inulin and pectin, plant-derived polyphenols, and polysaturated fatty acids (12, 13). These compounds naturally exist in different dietary food products, including asparagus, sugar beet, garlic, chicory, onion, and other vegetables (14). Prebiotics are metabolized by gut microbiota, resulting in the production of beneficial products through microbial cross-feeding, such as short-chain fatty acid and tryptophan-derived metabolites (indolelactate [ILA] and indolepropionate [IPA]). These metabolites have been shown to impact host biological functions, including the maintenance of epithelial barrier integrity, immune modulation, the control of intestinal inflammation, and metabolic disorders (15–23).

The gut microbiota, consisting of 10–100 trillion microorganisms, is considered as an important factor due to its contribution to human health (24). The structure of gut microbiota varies significantly among individuals and is influenced by host factors such as age, nationality, gender, and body mass index (BMI) (25). These variations have posed challenges in studying the relationships between the human microbiome and health. To address this, recent studies have introduced enterotyping, which categorizes complex human gut microbial communities into three distinct enterotypes based on the predominance of specific genera: Bacteroides (enterotype 1), Prevotella (enterotype 2), and Ruminococcus (enterotype 3), although the classification of enterotype 3 remains controversial (25, 26). These enterotypes represent densely populated areas of community composition within a multi-dimensional space, simplifying the complex gut microbial community by minimizing individual variation (25). This approach has facilitated deeper exploration of the connections between the human microbiome and various diseases or diets, which has contributed to advances in cancer diagnostics, implications for weight loss, and the development of personalized nutrition plans for obesity management (27–30).

In this study, we demonstrate the potential of dietary onion extract as a prebiotic, highlighting its significant impact on gut microbial composition and its ability to enhance the production of beneficial metabolites such as butyrate and IPA/ILA.

MATERIALS AND  its significant impact on gut microbial composition and its ability to enhance the production of beneficial metabolites such as butyrate and IPA/ILA