Tuesday, September 8, 2026
Saturday, September 5, 2026
Weight Loss and drium stick leaves ext
Ref
Food Science & Nutrition logo
Food Sci Nutr. 2026 Aug 28;14(9):e72292. doi: 10.1002/fsn3.72292
Impacts of M. oleifera Leaf Extract on Weight Loss, the Metabolomic Profile, and the Intestinal Microbiota in Individuals With Simple Obesity
Xiaoxian Zhou 1,2, Daoqiang He 3, Jia Xiong 1, Xinle Zhang 1, Yongfang Zhou 4, Jia Luo 1, Lan Zhou 3, Huilin Chen 3, Jingwen Dao 3, Fei Mi 1, Yanjiao Wang 1, Shaoxiong Wu 1,✉, Hongmei Pan 1,✉
Morlringa oleifera leaf extract is simply Drum stick leaves. Leaf extract reduces body weight.
Introduction
Obesity/overweight, characterized by the World Health Organization (WHO) as the abnormal accumulation of fat in the body, poses a significant threat to human health.
Since 1980, the global prevalence of obesity/overweight has nearly doubled, and one out of every three people is now considered overweight. This trend is increasingly affecting younger people, making obesity a major public health concern and a life‐threatening condition (Zhu et al. 2022
; Lin and Li 2021; Jebeile et al. 2022).
Obesity can increase the risk of numerous noncommunicable diseases in humans, such as hypertension, dyslipidaemia, type 2 diabetes mellitus (T2DM),
cardiovascular disease, osteoporosis, asthma, and various malignancies, and can impact nearly all organs and systems (Safaei et al. 2021; De Lorenzo et al. 2019).
Several factors contribute to the development of obesity, including genetics, lifestyle habits, dietary habits, feeding practices, and the gut microbiota (Endalifer and Diress 2020
).
At present, measures for preventing and controlling obesity include dietary interventions, pharmaceutical interventions, lifestyle changes, and surgical approaches.
Conventional weight loss drugs include liraglutide, somatostatin, and orlistat, among others (Chao et al. 2021; Aaseth et al. 2021)
However, pharmaceutical interventions and surgery may have adverse effects; for example, orlistat can cause diarrhea.
Lm Therefore, there has been increasing interest in the use of natural, active food components in weight loss research.
Gut microbiota are closely associated with the development of several diseases, including neurodegenerative diseases, schizophrenia, and obesity (Cryan et al. 2019). The ratio of the abundance of thick‐walled bacteria to that of Bacteroidetes has been used as a marker of susceptibility to obesity: the higher this ratio is, the greater the risk of fat accumulation. Compared with nonobese individuals, individuals with obesity exhibit higher relative abundances of Prevotellaceae and Enterobacteriaceae; lower relative abundances of Christensenellaceae, Methanobacteriales, Lactobacillus, Bifidobacteria, Akkermansia, and other beneficial flora; and reduced diversity in their
gut microbiota (Tseng and Wu 2019). Gut microbiota regulate the absorption of energy and the storage of fat (Abenavoli et al. 2019) and affect the secretion of appetite‐related hormones such as GLP‐1, ghrelin, PYY, and LEP (Asadi et al. 2022; Liu et al. 2021). Given these links between the gut microbiota and obesity, the use of probiotics has become a hot topic in the control of obesity.
Moringa oleifera leaf extracts are widely used in various products, such as foods, cosmetics, pharmaceuticals, and livestock feed, and exhibit anti‐inflammatory, antioxidant, antibacterial, hypotensive, hepatoprotective, antiulcer, diuretic, antidiabetic, and anticancer effects (Rode et al. 2022; Hodas et al. 2021).
Studies have shown that M. oleifera leaf extracts can significantly alleviate metabolic disorders in obese rodents fed a high‐fat diet by lowering resistin levels, increasing lipocalin levels and mitigating increases in body weight and visceral fat accumulation through the regulation of lipid metabolism, leptin, and obesity‐related genes (Wu et al. 2021; Alkhudhayri et al. 2021; Kilany et al. 2020; Kundimi et al. 2020). In addition, M. oleifera leaf extract can increase the content of beneficial bacteria while decreasing the abundances of harmful bacteria in the feces of obese animal models and improve body weight, lipid levels, and insulin resistance. These findings suggest that M. oleifera leaf extract may improve lipid metabolism by regulating the gut microbiota (Li et al. 2022).
Although M. oleifera leaf extracts have been shown to induce weight loss, alleviate metabolic disorders, and increase the abundance of beneficial gut microbiota in in vitro and in vivo experiments, there is insufficient evidence for these roles in humans. Therefore, the goal of the present study was to investigate the effects of M. oleifera leaf extract on weight loss, metabolism, and the gut microbiota in a sample of individuals with simple obesity.
Tuesday, September 1, 2026
Etiology of constipation
Ref
Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172
Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management
David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang
Etiology of constipation with bloating symptoms
Several GI disorders should be considered in an adult experiencing constipation with bloating, including CIC, IBS (predominant constipation [IBS-C] or mixed type [IBS-M]), pelvic floor dysfunction (PFD; e.g. dyssynergic defecation and structural pelvic floor abnormalities), and intestinal microbial overgrowth, specifically intestinal methanogen overgrowth (IMO). Additionally, though bloating can occur in the setting of impaired GI motility, motility disorders, such as gastroparesis and chronic intestinal pseudo-obstruction, are relatively uncommon (Figure 1) [6,18–30].
Non-GI, secondary causes of constipation should also be considered [20].
Constipation may be secondary to or exacerbated by metabolic disorders (e.g. diabetic neuropathy and hypothyroidism), electrolyte imbalances/abnormalities (e.g. hypercalcemia, hypokalemia, and hypomagnesemia), endometriosis, and neurologic disorders (e.g. Parkinson’s disease and small fiber neuropathy), among other causes [20,26–29,31].
Inquiry about prescription and over-the-counter (OTC) product use is important because many commonly administered medications, such as anticholinergics, calcium-containing antacids, opioid analgesics, and dietary supplements (e.g. iron, calcium) may cause constipation [20].
This article focuses on potential GI-related causes; readers seeking additional information on secondary etiologies should consider reviewing these cited references [32–34].
Celiac disease (i.e. autoimmunity characterized by abnormal reaction to gluten in genetically susceptible individuals), nonceliac gluten sensitivity (i.e. reaction to gluten that is not mediated by allergy or autoimmunity), and food intolerance are potential underlying contributors to bloating; however, these conditions more commonly present with diarrhea than constipation [19,35].
पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: प्रस्तावना
संदर्भ
ऍन मेड. 2026 जून 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172
पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: मूल्यांकन आणि व्यवस्थापनासाठी एक नैदानिक दृष्टिकोन
डेव्हिड जे. कॅंगेमी a,✉, ॲडम पी. लैटमन b, ओरिट फेमन b, बियान्का डब्ल्यू. चांग
Ref
Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172
Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management
David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang
मुख्य संदेश
ज्या रुग्णांमध्ये बद्धकोष्ठतेचे प्रमुख लक्षण म्हणून पोट फुगणे आढळते, त्यांची अंतर्निहित स्थितींसाठी तपासणी केली पाहिजे. यामध्ये बद्धकोष्ठतेसह इरिटेबल बाऊल सिंड्रोम (IBS-C), क्रॉनिक इडिओपॅथिक कॉन्स्टिपेशन (CIC),
पेल्विक फ्लोर डिसफंक्शन आणि सूक्ष्मजीवांची अतिरिक्त वाढ (उदा. आतड्यातील मिथेनोजेनची अतिरिक्त वाढ) यांसारख्या इतर कारणांचा समावेश होतो.
जर अन्न असहिष्णुतेचा (food intolerances) संशय असेल, तर आहारावर निर्बंध घालण्याचा प्रयत्न सुचवला जाऊ शकतो,
जसे की कमी-किण्वनक्षम ओलिगोसॅकराइड्स, डायसॅकराइड्स, मोनोसॅकराइड्स आणि पॉलीओल्स असलेला आहार.
अनेक मोठ्या, यादृच्छिक चाचण्यांमध्ये पोट फुगण्यात सुधारणा झाल्याचे दिसून आले आहे. आयबीएस-सी (IBS-C) किंवा सीआयसी (CIC) असलेल्या रुग्णांमध्ये जठरांत्र-लक्ष्यित औषधोपचार (उदा. स्राववर्धक)
असंगत मलत्याग असलेल्या रुग्णांसाठी बायोफीडबॅकसह पेल्विक फ्लोर फिजिकल थेरपीचा विचार केला पाहिजे.
प्रस्तावना
पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: मूल्यांकन आणि
बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे ही पचनसंस्थेची (GI) सामान्य त्रासदायक लक्षणे आहेत [1,2].
बद्धकोष्ठतेचे अंदाजित प्रमाण आशियाई देशांमध्ये 6% ते 9% पर्यंत,
तर युरोप आणि उत्तर अमेरिकेत 15% ते 17% पर्यंत आढळले आहे [3].
पोट फुगण्याचे अंदाजित प्रमाण पूर्व आशियाई देशांमध्ये सुमारे 11% पासून ते युरोपियन, लॅटिन अमेरिकन, मध्य पूर्व आणि उत्तर अमेरिकन देशांमध्ये सुमारे 20% पर्यंत आढळले आहे [4].
सामाजिक-सांस्कृतिक घटक रुग्णांच्या लक्षणांबद्दलच्या समजुतीमध्ये आणि नोंदवलेल्या प्रमाणाच्या दरांमध्ये फरक निर्माण करतात [3,5].
बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे अनेकदा एकाच वेळी दिसून येतात [6,7].
पचनसंस्थेच्या (GI) लक्षणांच्या गैर-जैविक कारणांमुळे ग्रस्त असलेल्या 51,425 लोकांच्या जागतिक सर्वेक्षणात, ज्या व्यक्तींनी 30% पेक्षा जास्त वेळा शौचास होऊन बद्धकोष्ठता होत असल्याचे सांगितले, त्यापैकी सुमारे एक-तृतीयांश व्यक्तींनी आठवड्यातून किमान एकदा पोट फुगत असल्याचेही सांगितले [4].
इरिटेबल बाऊल सिंड्रोम विथ कॉन्स्टिपेशन (IBS-C) किंवा क्रॉनिक इडिओपॅथिक कॉन्स्टिपेशन (CIC) असलेल्या व्यक्तींमध्ये पोट फुगण्याचे प्रमाण जास्त होते, या लोकसंख्येपैकी अनुक्रमे ७१% आणि ३६% लोकांनी आठवड्यातून किमान एकदा पोट फुगल्याचे सांगितले [४].
आणखी एका जागतिक सर्वेक्षणात (N = २०,०९९), मागील ६ महिन्यांत बद्धकोष्ठता झाल्याचे नोंदवलेल्या १०,४२५ (५१.९%) व्यक्तींपैकी, ६५% लोकांनी पोट फुगणे/ताणले जाणे याचाही अनुभव सांगितला [७]. विशेष म्हणजे, इटलीमध्ये IBS-C (n = ३६९) किंवा CIC (n = १८३४) असलेल्या रुग्णांच्या एका अभ्यासात, २-आठवड्यांच्या आठवण कालावधीवर आधारित, अनुक्रमे ९६% आणि ९१% असे पोट फुगण्याचे प्रमाण लक्षणीयरीत्या जास्त असल्याचे आढळून आले [१].
जरी रुग्णांना अनेकदा पोट फुगणे आणि उदर ताणणे हे एकाच वेळी जाणवत असले तरी, या दोन भिन्न घटना आहेत.
उदर ताणणे म्हणजे पोटाच्या घेरामध्ये वस्तुनिष्ठपणे मोजता येण्याजोगी वाढ, तर पोट फुगणे म्हणजे पोटात गॅस झाल्याची किंवा पोट भरल्यासारखे/दाबल्यासारखे वाटण्याची व्यक्तिनिष्ठ भावना आणि त्यात दिसणारा ताण समाविष्ट नसतो [2].
पोट फुगण्यामागील मूळ रोगशरीरक्रियाविज्ञान गुंतागुंतीचे आणि विविध आहे, ज्यावर या हस्तलिखितामध्ये पुढे चर्चा केली जाईल, तर उदर ताणणे हे आतड्यांमधील वायू किंवा मल यांचे प्रमाण वाढल्यामुळे होऊ शकते. ॲबडोमिनोफ्रेनिक डिससिनर्जिया, ज्यामध्ये आतड्यांमधील वायूच्या भाराला प्रतिसाद म्हणून डायफ्राम अयोग्यरित्या आकुंचन पावतो आणि पुढच्या भिंतीचे स्नायू अयोग्यरित्या शिथिल होतात, ज्यामुळे ताण निर्माण होतो, हे उदर ताणण्याचे एक दुर्लक्षित कारण आहे, विशेषतः आतडे-मेंदू परस्परसंवादाच्या विकारांमध्ये [8].
माहितीने असे दर्शविले आहे की बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे या दोन्हीमुळे रुग्णाच्या आरोग्याशी संबंधित जीवनमानावर (QoL) परिणाम होतो [1,9].
बद्धकोष्ठता ही सामान्य आरोग्य, सामाजिक कार्यक्षमता आणि मानसिक आरोग्यासाठी अत्यंत हानिकारक आहे, ज्यामुळे आरोग्याशी संबंधित जीवनमानावर (QoL) परिणाम होतो.
हे परिणाम मधुमेह आणि अस्थिसंधिवात (ऑस्टिओआर्थरायटिस) यांसारख्या जुनाट आजारांशी संबंधित परिणामांसारखेच असतात [10]. जुनाट बद्धकोष्ठता ही खराब जीवनमान आणि बिघडलेल्या सामान्य आरोग्याशी संबंधित आहे [11–13],
आणि लक्षणांची तीव्रता आणि जीवनमान यांच्यात एक तीव्र नकारात्मक सहसंबंध आढळतो [12].
बद्धकोष्ठता नसलेल्या व्यक्तींच्या तुलनेत, जुनाट बद्धकोष्ठता असलेल्या व्यक्तींच्या जीवनमानात लक्षणीय घट दिसून येते [10,14]; त्याचप्रमाणे, इरिटेबल बाऊल सिंड्रोम (IBS) असलेल्या व्यक्ती, IBS-C नसलेल्या व्यक्तींच्या तुलनेत आरोग्याशी संबंधित जीवनमान, कामाची उत्पादकता आणि क्रियाकलापांमध्ये अधिक घट अनुभवतात [15].
विशेष म्हणजे, पोट फुगण्याच्या समस्येने ग्रस्त असलेल्या रुग्णांचे जीवनमान, जुनाट बद्धकोष्ठता किंवा IBS-C पासून स्वतंत्रपणे खालावलेले असते [1]. आयबीएस-सी (n = 328) किंवा सीआयसी (n = 552) असलेल्या रुग्णांच्या एका यूएस सर्वेक्षणात, पोट फुगणे हे आयबीएस-सी असलेल्या ५६% रुग्णांमध्ये आणि सीआयसी असलेल्या ४६% रुग्णांमध्ये 'खूप/अत्यंत त्रासदायक' लक्षण म्हणून नोंदवले गेले (दोन्ही गटांमध्ये p < 0.03) [16].
याव्यतिरिक्त, सीआयसीच्या तुलनेत आयबीएस-सी असलेल्या रुग्णांमध्ये पोट फुगण्याची वारंवारता जास्त होती (सरासरी २.८ विरुद्ध १.४ दिवस/आठवडा, p < 0.0001). सीआयसीच्या अभ्यासांच्या एका पद्धतशीर साहित्य पुनरावलोकनात, ज्यामध्ये प्रमाणित किंवा रोग-विशिष्ट जीवनमानाचे मापदंड वापरले गेले होते, ज्यात 'पेशंट असेसमेंट ऑफ कॉन्स्टिपेशन क्वालिटी ऑफ लाईफ' प्रश्नावलीचा समावेश होता, असा निष्कर्ष काढण्यात आला की पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठतेच्या लक्षणांची वाढलेली तीव्रता खालावलेल्या जीवनमानाशी संबंधित होती [17].
बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे ही विविध वैद्यकीय परिस्थितींमध्ये उद्भवणारी सामान्य लक्षणे आहेत, हे लक्षात घेता,
मूळ आजार ओळखणे आणि त्यानुसार योग्य उपचारपद्धती आखणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. ज्या प्रौढांना बद्धकोष्ठतेचा त्रास आहे आणि त्याचबरोबर पोट फुगल्याची व्यक्तिनिष्ठ जाणीव हे एक प्रमुख (म्हणजेच त्रासदायक) वैद्यकीयदृष्ट्या प्रमुख लक्षण आहे, त्यांच्या मूल्यांकन आणि व्यवस्थापनातील महत्त्वाच्या बाबींवर प्रकाश टाकणे, हा या वर्णनात्मक आढाव्याचा उद्देश आहे.
Monday, August 31, 2026
Constipation with bloating: (Coclusion)
Ref
Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172
Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management
David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang
Conclusions
Constipation and bloating are common GI symptoms that frequently occur together. While the etiology for constipation and bloating is diverse, specific GI causes that should be considered in the evaluation of bloating and constipation include CIC, IBS-C, IBS-M, PFD, and IMO. In cases for which food intolerance is suspected, a 2-week trial of dietary restriction to assess response (e.g. low FODMAP diet) can be considered, ideally with the assistance of a qualified dietician. Furthermore, soluble fiber and polyethylene glycol are safe and reasonable first-line treatment considerations. Among pharmacologic options, secretagogues indicated for the treatment of IBS-C and CIC have demonstrated significant improvements in constipation and bloating symptoms in robust RCTs. Other treatments that may have a role for patients with constipation and bloating include antibiotics (bacterial overgrowth), psychotherapeutic approaches (IBS-C), and pelvic floor physical therapy with biofeedback (PFD); however, data are relatively limited, and more well-designed RCTs are needed. An individualized approach, based on available evidence, is advised to best address the common and frequently bothersome symptoms of constipation and bloating.
Looking ahead, additional research is needed to better understand the prevalence of SIBO and IMO in patients with bloating, as these remain popular and oft-debated topics in the field of gastroenterology and the true prevalence of these conditions remains unclear. Further studies are needed to establish the most effective treatment strategies for microbial overgrowth conditions, such as SIBO and IMO. In addition, clinical trials evaluating new therapeutic approaches for bloating – particularly dietary interventions, neuromodulators, and psychologically based therapies – would be valuable, as these modalities are likely to play an increasingly prominent role in managing bloating and constipation in the future.
बद्धकोष्ठता( constipation) आणि पोट फुगणे
संदर्भ
ॲन मेड. २०२६ जून १९; ५८(१):२६८४१७२. doi: १०.१०८०/०७८५३८९०.२०२६.२६८४१७२
पोट फुगण्यासह बद्धकोष्ठता: मूल्यांकन आणि व्यवस्थापनासाठी एक नैदानिक दृष्टिकोन
डेव्हिड जे कॅंगेमी ए,✉, ॲडम पी लैटमन बी, ओरिट फेमन बी, बियान्का डब्ल्यू चांग
Ref
Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172
Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management
David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang
निष्कर्ष
बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे ही पचनसंस्थेची सामान्य लक्षणे आहेत
जी अनेकदा एकत्र आढळतात. बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगण्याची कारणे विविध असली तरी, पोट फुगणे आणि बद्धकोष्ठतेच्या मूल्यांकनामध्ये विचारात घ्यावयाच्या विशिष्ट पचनसंस्थेच्या कारणांमध्ये सीआयसी (CIC), आयबीएस-सी (IBS-C), आयबीएस-एम (IBS-M), पीएफडी (PFD), आणि आयएमओ (IMO) यांचा समावेश होतो. ज्या प्रकरणांमध्ये अन्न असहिष्णुतेचा संशय असतो, तिथे प्रतिसादाचे मूल्यांकन करण्यासाठी दोन आठवड्यांच्या आहार निर्बंधांचा (उदा. कमी फोडमाप आहार) विचार केला जाऊ शकतो, शक्यतो एका पात्र आहारतज्ञाच्या मदतीने. याव्यतिरिक्त, विद्राव्य फायबर आणि पॉलीथिलीन ग्लायकोल हे सुरक्षित आणि वाजवी प्रथम-पंक्तीचे उपचार पर्याय आहेत. औषधी पर्यायांपैकी, आयबीएस-सी (IBS-C) आणि सीआयसी (CIC) च्या उपचारांसाठी सूचित केलेल्या सिक्रेटॅगॉग्सनी (secretagogues) मजबूत आरसीटींमध्ये (RCTs) बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगण्याच्या लक्षणांमध्ये लक्षणीय सुधारणा दर्शविली आहे. बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगण्याच्या रुग्णांसाठी उपयुक्त ठरू शकणाऱ्या इतर उपचारांमध्ये प्रतिजैविके (बॅक्टेरियाच्या अतिवाढीसाठी), मनोचिकित्सक पद्धती (आयबीएस-सी (IBS-C)), आणि बायोफीडबॅकसह पेल्विक फ्लोअर फिजिकल थेरपी (पीएफडी (PFD)) यांचा समावेश होतो; तथापि, उपलब्ध माहिती तुलनेने मर्यादित आहे आणि अधिक चांगल्या प्रकारे डिझाइन केलेल्या RCTs (Randomized Controlled Trials) ची आवश्यकता आहे. बद्धकोष्ठता आणि पोट फुगणे या सामान्य आणि वारंवार त्रासदायक लक्षणांवर सर्वोत्तम उपाय करण्यासाठी, उपलब्ध पुराव्यांवर आधारित वैयक्तिक दृष्टिकोन अवलंबण्याचा सल्ला दिला जातो.
भविष्यात, पोट फुगलेल्या रुग्णांमध्ये SIBO आणि IMO च्या प्रसाराबद्दल अधिक चांगल्या प्रकारे समजून घेण्यासाठी अतिरिक्त संशोधनाची आवश्यकता आहे, कारण हे गॅस्ट्रोएन्टेरोलॉजीच्या क्षेत्रात लोकप्रिय आणि वारंवार चर्चेचे विषय आहेत
आणि या स्थितींचा खरा प्रसार अस्पष्ट आहे. SIBO आणि IMO सारख्या सूक्ष्मजीवांच्या अतिवाढीच्या स्थितींसाठी सर्वात प्रभावी उपचार पद्धती स्थापित करण्यासाठी पुढील अभ्यासांची आवश्यकता आहे. याव्यतिरिक्त, पोट फुगण्यासाठी नवीन उपचारात्मक पद्धतींचे मूल्यांकन करणाऱ्या क्लिनिकल चाचण्या – विशेषतः आहारातील हस्तक्षेप, न्यूरोमॉड्युलेटर आणि मानसशास्त्रीय आधारित उपचार – मौल्यवान ठरतील, कारण भविष्यात पोट फुगणे आणि बद्धकोष्ठता व्यवस्थापित करण्यात या पद्धती अधिकाधिक प्रमुख भूमिका बजावण्याची शक्यता आहे.
Constipation with bloating: a clinical approach
Ref
Ann Med. 2026 Jun 19;58(1):2684172. doi: 10.1080/07853890.2026.2684172
Constipation with bloating: a clinical approach to evaluation and management
David J Cangemi a,✉, Adam P Laitman b, Orit Faiman b, Bianca W Chang च
Key Messages
Patients presenting with constipation, with bloating as a predominant symptom, should be evaluated for underlying conditions, including irritable bowel syndrome with constipation (IBS-C), chronic idiopathic constipation (CIC), pelvic floor dysfunction, and microbial overgrowth (e.g. intestinal methanogen overgrowth), among other causes
If food intolerances are suspected, a trial of dietary restriction, such as a low-fermentable oligosaccharides, disaccharides, monosaccharides, and polyols diet, can be suggested
Improvement in bloating has been demonstrated in large, randomized trials of several gastrointestinal-targeted pharmacologic therapies (e.g. secretagogues) in patients with IBS-C or CIC
Pelvic floor physical therapy with biofeedback should be considered for patients with dyssynergic defecation
Introduction
Constipation and bloating are common bothersome gastrointestinal (GI) symptoms [1,2]. The estimated
prevalence of constipation has ranged from 6% to 9% in Asian countries
to 15% to 17% in Europe and North America [3].
The estimated prevalence of bloating has ranged from approximately 11% in East Asian countries to approximately 20% in European, Latin American, Middle Eastern, and North American countries [4].
Sociocultural factors likely contribute to differences in patient perception of symptoms and reported prevalence rates [3,5].
Constipation and bloating frequently present concurrently [6,7].
In a global survey of 51,425 people with nonorganic causes of GI symptoms, approximately one-third of individuals reporting constipation with ≥30% of their bowel movements also reported bloating at least once per week [4].
Rates of bloating were higher among individuals with irritable bowel syndrome with constipation (IBS-C) or chronic idiopathic constipation (CIC), with 71% and 36% of these populations, respectively, reporting bloating at least once weekly [4].
In another global survey (N = 20,099), among 10,425 (51.9%) individuals who reported having कॉन्स्टीपशन
in the previous 6 months, 65% reported also having bloating/distention [7]. Of note, a study in Italy of patients with IBS-C (n = 369) or CIC (n = 1834) identified substantially higher bloating prevalence rates of 96% and 91%, respectively, based on a 2-week recall period [1].
Although patients may often experience bloating and abdominal distention concurrently, these are distinct phenomena.
Distension refers to an objective measurable increase in abdominal girth, whereas bloating refers to a subjective sensation of gassiness or fullness/pressure within the abdomen and does not include visible distension [2].
The underlying pathophysiology of bloating is complex and diverse, as will be discussed latter in the manuscript, whereas abdominal distension may result from an increased volume of gas or stool within the intestines. Abdominophrenic dyssynergia, in which the diaphragm inappropriately contracts and the anterior wall muscles inappropriately relax in response to intestinal gas load, leading to distension, remains an underrecognized cause of abdominal distension, particularly in disorders of gut-brain interaction [8].
Data have shown that both constipation and bloating impair patient health-related quality of life (QoL) [1,9].
Constipation is associated with pronounced detriments to general health, social functioning,
and mental health, leading to impairments इन
health-related QoL that are comparable to those associated with chronic diseases, such as diabetes and osteoarthritis [10]. Chronic constipation has been associated with poor QoL and impaired general well-being [11–13],
with a strong negative correlation between symptom severity and QoL [12].
Individuals with CIC experience markedly impaired QoL compared with individuals without constipation [10,14]; likewise, individuals with IBS-C report greater impairments in health-related QoL, work productivity, and activity compared with those without IBS-C [15].
Notably, patients with bloating have impaired QoL, independent of CIC or IBS-C [1]. In a US survey of patients with IBS-C (n = 328) or CIC (n = 552), bloating was
reported as a ‘very/extremely bothersome’ symptom in 56% of patients with IBS-C and 46% of patients with CIC (p < 0.03 between the 2 groups) [16].
Additionally, the frequency of bloating was higher in patients with IBS-C vs CIC (2.8 vs 1.4 mean days/week, p < 0.0001). A systematic literature review of studies of CIC that used validated or disease-specific QoL measures, including the Patient Assessment of Constipation Quality of Life questionnaire, concluded that increased intensity of symptoms of constipation, including bloating, correlated with impaired QoL [17].
Given that constipation and bloating are common symptoms that can occur with a range of medical conditions,
it is crucial to recognize the underlying condition(s) and tailor therapeutic interventions appropriately. The objective of this narrative review is to highlight key considerations in the evaluation and management of adults with constipation who also have the subjective sensation of bloating as a clinically predominant (i.e. bothersome) symptom.
Tuesday, August 25, 2026
Onion(Allium cepa) Prebiotic
Ref American Society For Microbiology
(mSystems.) 2024 Dec 23;10(1):e01189-24. doi: 10.1128/msystems.01189-24
The prebiotic potential of dietary onion extracts: shaping gut microbial structures and promoting beneficial metabolites
Yebeen Yoo 1,#, Seongok Kim 1,2,#, WonJune Lee 2, Jinwoo Kim 1,2, Bokyung Son 3, Kwang Jun Lee 4,✉, Hakdong Shin
Introduction
Allium cepa, commonly known as onion, is a bulbous plant that is extensively cultivated worldwide. Compounds from onion have been reported to offer a range of health benefits, including anti-carcinogenic, anti-platelet activity, anti-thrombotic activity, anti-asthmatic, and antibiotic effects (1). These compounds are phytomolecules, including various carbohydrates, polyphenols, dietary fibers, flavonoids, and sulfur compounds
(2–5). Among them, carborhydrates such as oligosaccharides have gained significant attention for their prebiotic application, as its supplementation has been shown to improve human health disorders, including Chron’s disease, allergen reaction, atopic dermatitis, and intestinal diseases (6–11).
Prebiotics have recently been defined by the International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics as “a substrate that is selectively utilized by host microorganisms conferring a health benefit (12).
” Substrates considered prebiotics include non-digestible oligosaccharides, such as fructooligosaccharide (FOS) and galactooligosaccharide, dietary fiber like inulin and pectin, plant-derived polyphenols, and polysaturated fatty acids (12, 13).
These compounds naturally exist in different dietary food products, including asparagus, sugar beet, garlic, chicory, onion, and other vegetables (14).
Prebiotics are metabolized by gut microbiota, resulting in the production of beneficial products through microbial cross-feeding, such as short-chain fatty acid and tryptophan-derived metabolites (indolelactate [ILA] and indolepropionate [IPA]). These metabolites have been shown to impact host biological functions, including the maintenance of epithelial barrier integrity, immune modulation, the control of intestinal inflammation, and metabolic disorders (15–23).
The gut microbiota, consisting of 10–100 trillion microorganisms, is considered as an important factor due to its contribution to human health (24).
The structure of gut microbiota varies significantly among individuals and is influenced by host factors such as age, nationality, gender, and body mass index (BMI) (25).
These variations have posed challenges in studying the relationships between the human microbiome and health. To address this, recent studies have introduced enterotyping, which categorizes complex human gut microbial communities into three distinct enterotypes based on the predominance of specific genera: Bacteroides (enterotype 1), Prevotella (enterotype 2), and Ruminococcus (enterotype 3), although the classification of enterotype 3 remains controversial (25, 26).
These enterotypes represent densely populated areas of community composition within a multi-dimensional space, simplifying the complex gut microbial community by minimizing individual variation (25).
This approach has facilitated deeper exploration of the connections between the human microbiome and various diseases or diets, which has contributed to advances in cancer diagnostics, implications for weight loss, and the development of personalized nutrition plans for obesity management (27–30).
In this study, we demonstrate the potential of dietary onion extract as a prebiotic,
Allium cepa, commonly known as onion, is a bulbous plant that is extensively cultivated worldwide. Compounds from onion have been reported to offer a range of health benefits, including anti-carcinogenic, anti-platelet activity, anti-thrombotic activity, anti-asthmatic, and antibiotic effects (1). These compounds are phytomolecules, including various carbohydrates, polyphenols, dietary fibers, flavonoids, and sulfur compounds (2–5). Among them, carborhydrates such as oligosaccharides have gained significant attention for their prebiotic application, as its supplementation has been shown to improve human health disorders, including Chron’s disease, allergen reaction, atopic dermatitis, and intestinal diseases (6–11).
Prebiotics have recently been defined by the International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics as “a substrate that is selectively utilized by host microorganisms conferring a health benefit (12).” Substrates considered prebiotics include non-digestible oligosaccharides, such as fructooligosaccharide (FOS) and galactooligosaccharide, dietary fiber like inulin and pectin, plant-derived polyphenols, and polysaturated fatty acids (12, 13). These compounds naturally exist in different dietary food products, including asparagus, sugar beet, garlic, chicory, onion, and other vegetables (14). Prebiotics are metabolized by gut microbiota, resulting in the production of beneficial products through microbial cross-feeding, such as short-chain fatty acid and tryptophan-derived metabolites (indolelactate [ILA] and indolepropionate [IPA]). These metabolites have been shown to impact host biological functions, including the maintenance of epithelial barrier integrity, immune modulation, the control of intestinal inflammation, and metabolic disorders (15–23).
The gut microbiota, consisting of 10–100 trillion microorganisms, is considered as an important factor due to its contribution to human health (24). The structure of gut microbiota varies significantly among individuals and is influenced by host factors such as age, nationality, gender, and body mass index (BMI) (25). These variations have posed challenges in studying the relationships between the human microbiome and health. To address this, recent studies have introduced enterotyping, which categorizes complex human gut microbial communities into three distinct enterotypes based on the predominance of specific genera: Bacteroides (enterotype 1), Prevotella (enterotype 2), and Ruminococcus (enterotype 3), although the classification of enterotype 3 remains controversial (25, 26). These enterotypes represent densely populated areas of community composition within a multi-dimensional space, simplifying the complex gut microbial community by minimizing individual variation (25). This approach has facilitated deeper exploration of the connections between the human microbiome and various diseases or diets, which has contributed to advances in cancer diagnostics, implications for weight loss, and the development of personalized nutrition plans for obesity management (27–30).
In this study, we demonstrate the potential of dietary onion extract as a prebiotic, highlighting its significant impact on gut microbial composition and its ability to enhance the production of beneficial metabolites such as butyrate and IPA/ILA.
MATERIALS AND its significant impact on gut microbial composition and its ability to enhance the production of beneficial metabolites such as butyrate and IPA/ILA
कांद्याच्या अर्काची प्रीबायोटिक क्षमता
संदर्भ: अमेरिकन सोसायटी फॉर मायक्रोबायोलॉजी
(एमसिस्टम्स.) २०२४ डिसेंबर २३; १०(१):e०११८९-२४. doi: १०.११२८/एमसिस्टम्स.०११८९-२४
आहारातील कांद्याच्या अर्काची प्रीबायोटिक क्षमता: आतड्यातील सूक्ष्मजीवांच्या संरचनेला आकार देणे आणि फायदेशीर मेटाबोलाइट्सना प्रोत्साहन देणे
येबीन यू १,#, सेओंगोक किम १,२,#, वॉनजून ली २, जिनवू किम १,२, बोक्यंग सोन ३, क्वांग जून ली ४,✉, हाकडोंग शिन १,२,✉
संपादक: अवियाजा लायबर्थ हॉप्टमन५
सारांश
कांदा ही एक सुप्रसिद्ध भाजी आहे जी आरोग्यासाठी विविध फायदे देते. या अभ्यासात, इन विट्रो फेकल इनक्युबेशन मॉडेल आणि मेटाबोलॉम विश्लेषणाचा वापर करून, कांद्याच्या अर्काचा आतड्यातील मायक्रोबायोमवर होणारा परिणाम तपासला आहे.
१९ निरोगी दात्यांकडून विष्ठेचे नमुने गोळा करण्यात आले आणि कांद्याच्या अर्काच्या उपस्थितीत किंवा अनुपस्थितीत २४ तास उबवण्यात आले.
आतड्यांतील सूक्ष्मजीवांमधील व्यक्ती-व्यक्तींमधील भिन्नता कमी करण्यासाठी, आम्ही मूळ विष्ठेतील सूक्ष्मजीवांवर आधारित एन्टेरोटायपिंगचा वापर केला: यामध्ये बॅक्टेरॉइड्स-प्रबळ प्रकार (एन्टेरोटाइप बी) असलेले १४ विषय आणि प्रिव्होटेला-प्रबळ प्रकार (एन्टेरोटाइप पी) असलेले ५ विषय होते. बॅक्टेरॉइड्स- आणि प्रिव्होटेला-प्रबळ दोन्ही प्रकारांमध्ये, उपचार न केलेल्या नियंत्रण गटाच्या तुलनेत कांद्याने उपचार केलेल्या गटात अल्फा विविधता लक्षणीयरीत्या कमी झाली होती. तथापि, भारित युनिफ्रॅक अंतरावर आधारित जिवाणू समुदायांमध्ये लक्षणीय संरचनात्मक फरक दिसून आले. विशेषतः, एन्टेरोटाइप बी मध्ये कांद्याच्या अर्काला प्रतिसाद म्हणून बिफिडोबॅक्टेरियम_३८८७७५, फिकॅलिबॅक्टेरियम आणि फ्युसिकेटनिबॅक्टर यांसारखे शॉर्ट-चेन फॅटी ऍसिड (SCFA) तयार करणारे जीवाणू अधिक प्रमाणात आढळले.
शिवाय, एन्टेरोटाइप बी मध्ये कांद्याने उपचार केलेल्या गटात ब्युटिरेट उत्पादनाशी संबंधित जनुके लक्षणीयरीत्या अधिक प्रमाणात आढळली. समृद्ध टॅक्सा आणि अंदाजित चयापचय मार्गांशी सुसंगतपणे, कांद्याने उपचार केलेल्या गटात SCFAs आणि त्यांचे संबंधित मेटाबोलाइट्स लक्षणीयरीत्या समृद्ध झाले होते. याव्यतिरिक्त, नियंत्रण गटाच्या तुलनेत कांद्याने उपचार केलेल्या गटात ट्रिप्टोफॅन चयापचयातून मिळणारे मेटाबोलाइट्स, ज्यात इंडोललॅक्टेट (ILA) आणि इंडोलप्रोपियोनेट (IPA) यांचा समावेश आहे, अनुक्रमे ४-पट आणि ३२-पट वाढले होते. इन विट्रो वाढ चाचण्यांमध्ये कांद्याच्या अर्काच्या उपस्थितीत लॅक्टोबॅसिली स्ट्रेन्समध्ये वाढ दिसून आली.
या परिणामांमधून असा पुरावा मिळतो की कांद्याचा अर्क आतड्यातील सूक्ष्मजीवांची रचना बदलून आणि एससीएफए (शॉर्ट-चेन फॅटी ऍसिड (एससीएफए) तयार करणारे जीवाणू) व इंडोल डेरिव्हेटिव्ह्ज यांसारख्या फायदेशीर मेटाबोलाइट्सच्या उत्पादनास चालना देऊन, तसेच प्रोबायोटिक्सच्या वाढीस चालना देऊन, आश्वासक प्रीबायोटिक्स म्हणून काम करू शकतो.
Dietary onion Prebiotic
Ref American Society For Microbiology
(mSystems.) 2024 Dec 23;10(1):e01189-24. doi: 10.1128/msystems.01189-24
The prebiotic potential of dietary onion extracts: shaping gut microbial structures and promoting beneficial metabolites
Yebeen Yoo 1,#, Seongok Kim 1,2,#, WonJune Lee 2, Jinwoo Kim 1,2, Bokyung Son 3, Kwang Jun Lee 4,✉, Hakdong Shin 1,2,✉
Editor: Aviâja Lyberth Hauptmann5
ABSTRACT
Onions are well-known vegetables that offer various health benefits. This study explores the impact of onion extracts on gut microbiome using an in vitro fecal incubation model and metabolome analysis.
Fecal samples were collected from 19 healthy donors and incubated in the presence or absence of onion
extracts for 24 h. To reduce inter-individual variability
in the gut microbiome, we employed enterotyping
based on baseline fecal microbiota: 14 subjects with a Bacteroides-dominant type (enterotype B) and 5 subjects
with Prevotella-dominant type (enterotype P). Alpha diversity was significantly reduced in the onion-treated group compared to the non-treated control group in both Bacteroides- and Prevotella-dominant types. However, significant structural differences in bacterial communities were observed based on weighted UniFrac distance. Notably, short-chain fatty acid (SCFA)-producing bacteria, such as Bifidobacterium_388775, Feacalibacterium, and Fusicatenibacter, were overrepresented in response to onion extracts in enterotype B.
Furthermore, genes related to butyrate production were significantly overrepresented in the onion-treated group within enterotype B. Consistent with the enriched taxa and the predicted metabolic pathways, SCFAs and their related metabolites were significantly enriched in the onion-treated group. Additionally, tryptophan metabolism-derived metabolites, including indolelactate (ILA) and indolepropionate (IPA), were elevated by 4- and 32-fold, respectively, in the onion-treated group compared to the control group. In vitro growth assays showed an increase in lactobacilli strains in the presence of onion extracts.
These results provide evidence that onion extracts could serve as promising prebiotics by altering gut microbial structure and promoting the production of beneficiary metabolites, including SCFAs( short-chain fatty acid (SCFA)-producing bacteria)
and indole derivatives, and enhancing the growth of probiotics.
Saturday, August 22, 2026
तरुण कोरियन प्रौढांमधील GERD
कोरियन जर्नल ऑफ कम्युनिटी न्यूट्रिशन लोगो
कोरियन जे कम्युनिटी न्यूट्रिशन. २०२४ ऑक्टोबर ३१; २९(५):३९६–४०५. doi: १०.५७२०/kjcn.२०२४.०००११
तरुण कोरियन प्रौढांमधील गॅस्ट्रोएसोफेजियल रिफ्लक्स डिसीजची लक्षणे आणि आहार व जीवनशैली वर्तणूक यांच्यातील संबंध: एक प्राथमिक क्रॉस-सेक्शनल अभ्यास
सोहेउन शिम १,*, जोंग-ह्वा चोई २,*, यंग-रॅन हेओ ३,†
सारांश
उद्दिष्टे
गॅस्ट्रोएसोफेजियल रिफ्लक्स डिसीज (GERD) ही एक वैद्यकीय स्थिती आहे जी पोटातील किंवा लहान आतड्यातील (duodenal) घटकांच्या उलट प्रवाहामुळे (reflux) अन्ननलिकेच्या ऊतींचे नुकसान झाल्यामुळे होते.
अलीकडे GERD च्या रुग्णांची संख्या वाढत असल्याचे दिसून आले आहे; तथापि, या लोकसंख्येवर, विशेषतः तरुण प्रौढांवर, संशोधनाचा अभाव आहे. या अभ्यासाचा उद्देश तरुण कोरियन प्रौढांमधील GERD लक्षणांशी संबंधित आहारविषयक आणि जीवनशैली घटकांचा शोध घेणे हा होता.
प्रस्तावना
गॅस्ट्रोएसोफेजियल रिफ्लक्स डिसीज (GERD) म्हणजे पोटातील किंवा लहान आतड्यातील (ड्यूओडेनम) घटकांच्या उलट प्रवाहामुळे (रिफ्लक्समुळे) अन्ननलिकेच्या ऊतींना होणाऱ्या नुकसानाशी संबंधित लक्षणांचा संच [1].
आरोग्य विमा पुनरावलोकन आणि मूल्यांकन सेवेच्या [2] बिग डेटा विश्लेषणानुसार,
GERD (कोड: K21) च्या एकूण रुग्णांची संख्या 2019 मधील 4.58 दशलक्ष वरून 2021 मध्ये 4.86 दशलक्ष पर्यंत अंदाजे 6.1% ने वाढली. याव्यतिरिक्त, याच कालावधीत 20 ते 20 वयोगटातील रुग्णांची संख्या 389,162 वरून 467,973 पर्यंत आणि 30 ते 30 वयोगटातील रुग्णांची संख्या 532,964 वरून 574,936 पर्यंत वाढली,
परिणामी 2019 ते 2021 पर्यंत वार्षिक प्रादुर्भावात अनुक्रमे अंदाजे 20.3% आणि 7.8% वाढ झाली. 40 ते 50 वयोगटातील आणि 60 व त्याहून अधिक वयाच्या व्यक्तींमध्ये प्रादुर्भावाचे प्रमाण 20 ते 30 वयोगटाच्या तुलनेत अनुक्रमे सुमारे 11% आणि 14% असे सातत्याने जास्त होते. हे उच्च दर स्थिर राहिले असले तरी, २०-३० वयोगटातील तरुणांमध्ये याचे प्रमाण हळूहळू वाढताना दिसत आहे [2]. त्यामुळे, या तरुण लोकसंख्येमध्ये GERD ची काळजी आणि प्रतिबंधासाठीच्या धोरणांवर पुढील अभ्यासाची आवश्यकता आहे.
जीईआरडी (GERD) मुख्यत्वे स्फिंक्टरमधील (sphincter) विकृतीमुळे होतो, जो पोटातील अन्ननलिकेत परत येण्यापासून रोखण्यासाठी पोट आणि अन्ननलिका घट्ट करतो; दाब कमी होणे, पोटातील अन्नपदार्थ वाढणे, आणि पोटातील दाब वाढणे हे देखील या आजाराशी संबंधित असल्याचे ज्ञात आहे. छातीत जळजळ आणि ॲसिड रिफ्लक्स ही जीईआरडीची वैशिष्ट्यपूर्ण लक्षणे आहेत, आणि काही रुग्णांना असामान्य पोटदुखी, अपचन, मळमळ, पोट फुगणे आणि ढेकर येणे यांचा अनुभव येतो [3]. जीईआरडीवरील उपचारांचा उद्देश वेदना कमी करणे, ॲसिड रिफ्लक्स कमी करणे, जखमा भरणे आणि गुंतागुंत व पुनरावृत्ती टाळणे हा असतो. रुग्णाचा वैद्यकीय इतिहास आणि तीव्रता लक्षात घेऊन, जीवनशैलीत बदल आणि औषधोपचार या दोन टप्प्यांत उपचारात्मक पद्धती अवलंबल्या गेल्या [4]. प्रोटॉन पंप इनहिबिटर हे जीईआरडीसाठी प्राथमिक औषध आहे; तथापि, काही रुग्ण उपचारांना प्रतिसाद देत नाहीत आणि अनेक उपचारात्मक चाचण्या घेण्यात आल्या आहेत. जीईआरडी सहजपणे पुन्हा उद्भवतो परंतु तो अल्सर, बॅरेटची अन्ननलिका (Barrett’s esophagus) आणि पुढे कर्करोगापर्यंत वाढू शकतो. म्हणून, GERD च्या उपचारासाठी आणि प्रतिबंधासाठी जीवनशैली, आहाराच्या सवयी आणि औषधोपचारांमध्ये बदल करणे आवश्यक आहे [5].
पूर्वीच्या अभ्यासातून असे दिसून आले आहे की, सिगारेट ओढणे आणि मद्यपान यांसारख्या अनेक जीवनशैलीच्या सवयींमुळे अन्ननलिकेच्या स्फिंक्टरवरील दाब कमी होतो. मद्यपानाचा संबंध रिफ्लक्सची लक्षणे वाढण्याशी आणि अन्ननलिकेचा जठरातील आम्लाशी संपर्क वाढण्याशी आहे [6]. GERD ची लक्षणे तंबाखूच्या सेवनाशी देखील संबंधित आहेत [7, 8]. आहाराच्या सवयींचा GERD शी लक्षणीय संबंध आहे, ज्यामध्ये कॅफीनयुक्त पेये, कार्बोनेटेड सोडा, चरबीयुक्त पदार्थ, चॉकलेट आणि आंबट व तिखट पदार्थांच्या सेवनाचा समावेश आहे [9].
याव्यतिरिक्त, जलद खाणे आणि अति खाणे यामुळे जठरातील आम्लाचा अतिरिक्त स्राव होऊ शकतो, ज्यामुळे अन्ननलिकेच्या श्लेष्मल त्वचेला नुकसान पोहोचते आणि GERD होतो [10].
GERD शी संबंधित अस्वास्थ्यकर जीवनशैली आणि आहाराच्या सवयी तरुण लोकसंख्येमध्ये दिसून येतात. २०२१ च्या राष्ट्रीय आरोग्य आणि पोषण तपासणी सर्वेक्षण अहवालानुसार, २०-३० वयोगटातील अंदाजे ६४% लोक महिन्यातून किमान एकदा मद्यपान करत होते, जे संपूर्ण वयोगटात सर्वाधिक होते [११]. याव्यतिरिक्त, त्या तरुण प्रौढांपैकी २०% सध्या तंबाखूचे सेवन करतात (ज्यामध्ये त्यांच्या आयुष्यात पाच किंवा अधिक सिगारेटची पाकिटे ओढणाऱ्यांचा समावेश आहे) आणि हे प्रमाण संपूर्ण लोकसंख्येत सर्वाधिक होते [११]. तरुण लोकसंख्या जास्त प्रमाणात चरबीयुक्त पदार्थ (उदा. रामेन, तळलेले चिकन/स्ट्रिप्स), मिठाई, कार्बोनेटेड पेये आणि कॉफी यांचे सेवन करत होती, ज्यामुळे अन्ननलिकेच्या खालच्या स्फिंक्टरवरील (LES) दाब कमी होतो आणि शिवाय, त्यांच्या आहाराच्या गुणवत्तेचा निर्देशांक लोकसंख्येत सर्वात कमी होता [११, १२]. ही आहाराची सवय GERD च्या जोखमीच्या घटकांपैकी एक असू शकते, तरीही बहुतेक अभ्यास रुग्णालयांमध्ये केस-कंट्रोल स्टडी डिझाइनवर आधारित केले गेले आहेत [७, १३, १४]. २०-३० वयोगटातील अशा तरुण प्रौढांविषयी आणि सामान्य लोकसंख्येविषयीचे संशोधन मर्यादित आहे.
म्हणून, या अभ्यासाचा उद्देश तरुण कोरियन प्रौढांमधील GERD ची लक्षणे, जीवनशैली आणि आहाराच्या सवयी यांच्यातील संबंध तपासणे हा होता.
या अभ्यासात ग्वांगजू महानगरात राहणाऱ्या तरुण कोरियन लोकांचे विश्लेषण करून 1) प्रश्नावलीचा वापर करून GERD प्रकरणांचे प्रमाण आणि 2) GERD च्या विविध प्रकारांनुसार (फेनोटाइप्सनुसार) जीवनशैली, आहाराच्या सवयी आणि आहारातील फरक निश्चित करण्यात आले.
हा अभ्यास तरुण कोरियन प्रौढांमधील GERD च्या प्रतिबंध आणि व्यवस्थापनासाठी जीवनशैली आणि आहाराच्या सवयी समजून घेण्यासाठी प्राथमिक पुरावे प्रदान करतो.
Gerd and dietary life style behavior Korian
Ref
Korean Journal of Community Nutrition logo
Korean J Community Nutr. 2024 Oct 31;29(5):396–405. doi: 10.5720/kjcn.2024.00011
Associations between the symptoms of gastroesophageal reflux disease and dietary and lifestyle behavior among young Korean adults: a preliminary cross-sectional study
Soheun Shim 1,*, Jeong-Hwa Choi 2,*, Young-Ran Heo 3,†
Abstract
Objectives
Gastroesophageal reflux disease (GERD) is a clinical condition caused by esophageal tissue damage
resulting from the reflux of stomach or duodenal contents. An increasing number of GERD cases have been reported recently; however, research on this population, especially young adults, is lacking. This study aimed to investigate the dietary and lifestyle factors associated with GERD symptoms in young Korean adults.
INTRODUCTION
Gastroesophageal reflux disease (GERD) is defined as a set of symptoms associated with tissue damages in the esophagus caused by the reflux of the stomach or duodenal contents [1].
According to big data analyses of the Health Insurance Review and Assessment Service [2],
the total number of cases of GERD (code: K21) increased by approximately 6.1% from 4.58 million in 2019 to 4.86 million in 2021. Additionally, the number of patients in their 20s increased from 389,162 to 467,973, and those in their 30s rose from 532,964 to 574,936 during the same period,
resulting in annual prevalence increase of approximately 20.3% and 7.8%, respectively from 2019 to 2021. The prevalence rates among individuals in their 40s–50s and those aged 60 and older were consistently higher,
around 11% and 14%, respectively, compared to the 20s–30s group. While these higher rates remained stable, the prevalence in the younger group, in their 20s–30s, has shown a gradual upward trend [2]. Therefore, further
studies on the strategies for GERD care and prevention in this young population are required.
GERD is mainly caused by abnormalities in the
sphincter that tightens the stomach and esophagus to prevent the reflux of stomach contents into the esophagus; a decrease in pressure, an increase in stomach contents, and an increase in pressure inside the stomach and abdominal pressure are also known to be associated with the disease. Heartburn and acid reflux are typical symptoms of GERD, and some patients experience atypical abdominal pain, indigestion, nausea, bloating, and belching [3]. Treatment of GERD aims to relieve pain, reduce acid reflux, heal wounds, and prevent complications and recurrence. Therapeutic approaches were performed in two steps, lifestyle modification and medication, considering the patient’s medical history and severity [4]. Proton pump inhibitors are the primary medication for GERD; however, some patients do not respond to treatment, and multiple therapeutic trials have been conducted. GERD easily recurs but can progress to ulcers, Barrett’s esophagus, and further malignancy. Therefore, changes in lifestyle, dietary behavior, and medications are essential for the treatment and prevention of GERD [5].
Earlier studies suggested that several lifestyle habits, including cigarette smoking and alcohol consumption,
lower the pressure on the esophageal sphincter. Alcohol consumption is associated with increased
reflux symptoms and esophageal exposure to
gastric acid [6]. The symptoms of GERD are also associated with tobacco use [7, 8]. Dietary behavior is significantly associated with GERD, including consumption of
caffeinated drinks, carbonated soda, fat-rich foods, chocolate, and sour and savory foods [9].
Additionally, eating fast and overeating can lead to
excessive secretion of stomach acid, which damages the esophageal mucosa, leading to GERD [10].
Unhealthy lifestyles and dietary habits related to GERD are evident in younger population. According to 2021 the National Health and Nutrition Examination Survey reports, approximately 64% of people in their 20s–30s had alcohol at least once a month, which was the highest in the entire age group [11]. Additionally, 20% of those young adults are currently smoking tobacco (including those who smoked five or more packs of cigarettes in their lifetime) and this ratio was the highest among the entire population [11]. The young population also had more fatty foods (e.g. ramen, fried chicken/strips), sweets, carbonated drinks, and coffee, which lower the pressure on the lower esophageal sphincter (LES), and further their dietary quality index scored lowest in the population [11, 12]. This dietary behavior could be one of the risk factors of GERD, yet majority of studies performed in the hospital based with a case-control study design [7, 13, 14]. Research regarding such young adults in their 20-30s and general population is limited.
Therefore, this study aimed to examine the association between GERD symptoms, lifestyle, and dietary behaviors in young Korean adults. This study analyzed young Koreans living in Gwangju Metropolitan City to ascertain 1) the prevalence of GERD cases using a questionnaire and 2) the differences in lifestyle, dietary behavior, and intake between GERD phenotypes. This study provides preliminary evidence for understanding lifestyle and dietary behaviors for the prevention and management of GERD in
young Korean adults.
Sunday, July 26, 2026
Thanks viewers you have crossed 70000 number
Thanks viewers you have crossed 70000
Since Year 2019
Topics 760
Diabetes
Cancer
Sleep
Parkinson's
Artificial shgar
Micro plastics
Migratory birds and many more
Tuesday, July 7, 2026
लठ्ठपणामधील आतड्यातील सूक्ष्मजीव आणि इम्युनोमेटॅबोलिझम
Ref
Ann Med. 2026 Jan 7;58(1):2611203. doi: 10.1080/07853890.2025.2611203
The gut microbiota-obesity axis in the pathogenesis and prognosis of breast cancer
Huiyue Zhang a,b, Yue Wang a,b, Benyi Ning a,b, Yiwen Wang a,b, Tao Sun a,c,d, Junnan Xu a,b,d,✉
Ref
आतड्यातील सूक्ष्मजीव. २०२६ मे ५; १८(१):२६६७६१०. doi: 10.1080/19490976.2026.2667610
रेफ
लठ्ठपणामधील आतड्यातील सूक्ष्मजीव आणि इम्युनोमेटॅबोलिझम
अल्बा टोरेस-मायो a,b, रेबेका लिएबाना-गार्सिया a, मार्टा ओलिवायर्स a, आइझ पेलॉन c, जुआन अँगुइटा c,d, योलान्डा सॅन
सारांश
आतड्यातील सूक्ष्मजीव रोगप्रतिकारशक्ती आणि चयापचय या दोन्हींचे नियमन करण्यात मध्यवर्ती भूमिका बजावतात.
लठ्ठपणाशी संबंधित सूक्ष्मजीवांची रचना ही सततच्या दाहक सक्रियतेचे आणि रोगप्रतिकारशक्तीच्या बिघाडाचे एक महत्त्वाचे कारण आहे,
ज्यामुळे अखेरीस दीर्घकालीन चयापचय विकार होतात. इम्युनोमेटॅबोलिझम हे तपासते की चयापचयाच्या गरजा रोगप्रतिकारक पेशींच्या कार्याला कशा आकार देतात आणि रोगप्रतिकारक प्रतिसाद पेशीय चयापचयावर कसा प्रभाव टाकतात.
आतड्यातील सूक्ष्मजीव रोगप्रतिकारक पेशींच्या चयापचय प्रक्रियांमध्ये आणि त्यामुळे होणाऱ्या आरोग्य परिणामांमध्ये कसे योगदान देतात यावरील उदयोन्मुख संशोधन, लठ्ठपणा आणि चयापचय रोगांमागील यंत्रणांबद्दलची आपली समज अधिक सखोल करत आहे. या आढाव्यात, आम्ही एमटीओआर (mTOR) आणि एएमपीके (AMPK) सारखे आंतरपेशीय चयापचय मार्ग आणि मुख्य नियामक रोगप्रतिकारक पेशींच्या कार्याचे संचालन कसे करतात याचा सारांश सादर करतो आणित्यांच्यातील बिघाड लठ्ठपणाशी संबंधित रोगप्रतिकारक आणि चयापचय बिघाडास कसा हातभार लावतो हे स्पष्ट करतो. आम्ही आतड्यातील सूक्ष्मजीव विविध मायलॉइड आणि लिम्फॉइड पेशी उपसमूह तसेच आतड्यातील उपकला पेशींच्या रोगप्रतिकारक चयापचयावर कसा प्रभाव टाकतात यावरही चर्चा करतो.
शेवटी, आम्ही रोगप्रतिकारक पेशींच्या चयापचयाचे पुनर्रचना करण्यात सूक्ष्मजीवांद्वारे उत्पादित चयापचय घटकांच्या भूमिकेचा आढावा घेतो, ज्यात शॉर्ट-चेन फॅटी ऍसिडस्, लॅक्टेट, सक्सिनेट, पित्त आम्ल आणि अमिनो ऍसिडस् यांचा समावेश आहे.आम्ही यावरही चर्चा करतो की रोगप्रतिकारक चयापचय मार्गांचे नियमन करण्यासाठी आतड्यातील सूक्ष्मजीवांच्या कार्यात बदल केल्याने रोगप्रतिकारक संतुलन पुनर्संचयित करण्यास आणि लठ्ठपणाशी संबंधित गुंतागुंत कमी करण्यास मदत होऊ शकते का.
स्तन कर्करोग आतड्यातील सूक्ष्मजीव-लठ्ठपणाचा संबंध
Ref Ann Med. 2026 Jan 7;58(1):2611203. doi: 10.1080/07853890.2025.2611203
The gut microbiota-obesity axis in the pathogenesis and prognosis of breast cancer
Huiyue Zhang a,b, Yue Wang a,b, Benyi Ning a,b, Yiwen Wang a,b, Tao Sun a,c,d, Junnan Xu a,b,d,✉
अॅन मेड. २०२६ जानेवारी ७; ५८(१):२६११२०३. doi: १०.१०८०/०७८५३८९०.२०२५.२६११२०३
स्तन कर्करोगाच्या रोगजनन आणि रोगनिदानात आतड्यातील सूक्ष्मजीव-लठ्ठपणाचा संबंध
हुईयुए झांग ए,बी, युए वांग ए,बी, बेनयी निंग ए,बी, यिवेन वांग ए,बी, ताओ सन ए,सी,डी, जुनानन झू ए,बी,डी,✉
सारांश
पार्श्वभूमी
स्तन कर्करोग (BC) ही एक प्रमुख जागतिक आरोग्य समस्या आहे, जी सर्व कर्करोग प्रकरणांपैकी ११.७% आहे आणि जगभरातील महिलांच्या कर्करोग-संबंधित मृत्यूंचे दुसरे प्रमुख कारण आहे. वाढते पुरावे स्तनाच्या कर्करोगाच्या प्रगतीमध्ये आतड्यातील सूक्ष्मजीवांच्या (GM) असंतुलनाचा आणि लठ्ठपणा-संबंधित चयापचय बिघाडाचा परस्परसंबंध अधोरेखित करतात. या पुनरावलोकनाचा उद्देश स्तनाच्या कर्करोगाने ग्रस्त लठ्ठ रुग्णांमध्ये आतड्यातील सूक्ष्मजीवांच्या भूमिकेवर प्रकाश टाकणे आहे.
मुख्य संदेश
आतड्यातील सूक्ष्मजीव, लठ्ठपणा आणि स्तनाचा कर्करोग यांच्यातील परस्परसंबंधांचे पद्धतशीर एकत्रीकरण.
लठ्ठपणामुळे होणारा आतड्यातील सूक्ष्मजीवांचा असमतोल रोगप्रतिकारक मार्गांद्वारे स्तनाच्या कर्करोगाची तीव्रता वाढवतो.
प्रोबायोटिक्स स्तनाच्या कर्करोगाला प्रतिबंध करतात, उच्च-चरबीयुक्त आहारामुळे होणारा लठ्ठपणा कमी करतात आणि आतड्यातील सूक्ष्मजीवांच्या चयापचय घटकांचे आहाराद्वारे नियमन केल्यास स्तनाच्या कर्करोगाचा रोगनिदान सुधारतो.
Gut microbiota obesity prognosis of breast cancer
Ann Med. 2026 Jan 7;58(1):2611203. doi: 10.1080/07853890.2025.2611203
The gut microbiota-obesity axis in the pathogenesis and prognosis of breast cancer
Huiyue Zhang a,b, Yue Wang a,b, Benyi Ning a,b, Yiwen Wang a,b, Tao Sun a,c,d, Junnan Xu a,b,d,✉
Author information
Articlle
Abstract
Background
Breast cancer (BC) remains a major global health concern, accounting for 11.7% of all cancer cases and ranking as the second leading cause of female cancer-related deaths worldwide. Increasing evidence highlights the interplay between gut microbiota (GM) dysbiosis and obesity-associated metabolic dysfunction in BC progression. This review aims to elucidate the role of GM in obese patients with BC.
KEY MESSAGES
Systematic integration of gut microbiota, obesity, and breast cancer interactions.
Gut dysbiosis resulting from obesity exacerbates breast cancer via immune pathways.
Probiotics inhibit breast cancer, mitigate high-fat diet-induced obesity, and dietary modulation of gut microbiota metabolites improves breast cancer prognosis.
Gut Microbiota and Immunometabolism in Obesity
Gut Microbes. 2026 May 5;18(1):2667610. doi: 10.1080/19490976.2026.2667610
Gut microbiota and immunometabolism in obesity
Alba Torres-Mayo a,b, Rebeca Liébana-García a, Marta Olivares a, Aize Pellón c, Juan Anguita c,d, Yolanda San
ABSTRACT
The gut microbiota plays a central role in modulating both immunity and metabolism.
Obesity-associated microbiota configuration is a critical driver of persistent inflammatory activation and immune dysfunction,
Ultimately leading to chronic metabolic disorders. Immunometabolism examines how metabolic
demands shape immune cell function and how immune responses influence cellular metabolism.
Emerging research on how the gut microbiota contribute to immune cell metabolic processes and the resulting health outcomes is deepening our understanding of the mechanisms underlying obesity and metabolic diseases. In this review, we summarize how intracellular metabolic pathways and master regulators, such as mTOR and AMPK, orchestrate immune cell function and
How their dysregulation contributes to obesity-associated immune and metabolic dysfunction. We also discuss how gut microbiota influences the immunometabolism of different myeloid and lymphoid cell subsets and intestinal epithelial cells.
Finally, we review the role of microbially produced metabolites, including short-chain fatty acids, lactate, succinate, bile acids, and amino acids, in reprogramming immune cell metabolism.
We also discuss whether modulating gut microbiota function to regulate immunometabolic pathways could help restore immune homeostasis and reduce obesity-related complications
Monday, July 6, 2026
लठ्ठपणा आणि कर्करोग: रोगप्रसारशास्त्र, रोगजनन
Cancers (Basel). 2023 Jan 12;15(2):485. doi: 10.3390/cancers15020485
Obesity and Cancer: A Current Overview of Epidemiology, Pathogenesis, Outcomes, and Management
Sukanya Pati 1, Wadeed Irfan 2, Ahmad Jameel 1, Shahid Ahmed 1,3,*, Rabia K Shahid 1,*
संदर्भ
कॅन्सर्स (बासेल). २०२३ जानेवारी १२; १५(२):४८५. doi: १०.३३९०/कॅन्सर्स१५०२०४८५
लठ्ठपणा आणि कर्करोग: रोगप्रसारशास्त्र, रोगजनन, परिणाम आणि व्यवस्थापनाचा सद्यस्थितीतील आढावा
सुकन्या पती १, वादीद इरफान २, अहमद जमील १, शाहिद अहमद १,३,*, राबिया के शाहिद १,*
संपादक: मसाहितो शिमिझू, अँड्रिया मन्नी
लठ्ठपणाचा संबंध स्तन, कोलोरेक्टल, अन्ननलिका, मूत्रपिंड, पित्ताशय, गर्भाशय, स्वादुपिंड आणि यकृताच्या कर्करोगासह अनेक सामान्य कर्करोगांशी जोडला गेला आहे.
लठ्ठपणामुळे कर्करोगामुळे मृत्यू होण्याचा धोकाही वाढतो आणि उपचारांच्या निवडीवर परिणाम होऊ शकतो. सर्व कर्करोगांपैकी सुमारे ४-८% कर्करोग लठ्ठपणामुळे होतात.
लठ्ठपणामुळे कर्करोग होण्यामागील मूळ यंत्रणा गुंतागुंतीची आहे आणि ती पूर्णपणे समजलेली नाही.
आहार, व्यायाम आणि वर्तणूक थेरपी यांचा समावेश असलेले जीवनशैलीतील बदल हे उपचारांचे मुख्य आधार आहेत.
औषधोपचार आणि वजन कमी करण्याच्या शस्त्रक्रियेमुळे अधिक वेगाने वजन कमी होते आणि लठ्ठपणा असलेल्या कर्करोगातून वाचलेल्यांच्या एका उपसमूहासाठी त्यांचा वापर केला जाऊ शकतो. हा आढावा खालील बाबींवर प्रकाश टाकतो:
लठ्ठ व्यक्तींमध्ये कर्करोगाचा विकास आणि पुनरावृत्तीशी संबंधित महामारीशास्त्र आणि धोका, तसेच लठ्ठपणाचे व्यवस्थापन.
सारांश
पार्श्वभूमी: लठ्ठपणा किंवा शरीरातील अतिरिक्त चरबी हे एक मोठे जागतिक आरोग्य आव्हान आहे, जे केवळ मधुमेह आणि हृदयरोगाशी संबंधित नाही, तर कर्करोगाच्या एका उपसमूहाच्या विकासासाठी आणि त्याच्याशी संबंधित मृत्यूदरासाठी देखील एक प्रमुख जोखीम घटक आहे.
हा आढावा महामारीशास्त्र, लठ्ठपणा आणि कर्करोगाचा विकास व पुनरावृत्तीशी संबंधित धोका यांमधील संबंध आणि लठ्ठपणाचे व्यवस्थापन यावर लक्ष केंद्रित करतो.
पद्धती: पबमेड (PubMed) आणि गुगल स्कॉलर (Google Scholar) वापरून साहित्य शोध घेण्यात आला आणि त्यासाठी ‘लठ्ठपणा’ (obesity) व ‘कर्करोग’ (cancer) हे कीवर्ड वापरण्यात आले. सप्टेंबर २०२२ पूर्वी इंग्रजीमध्ये प्रकाशित झालेल्या शोधनिबंधांपुरता हा शोध मर्यादित होता आणि त्यात कर्करोगाचे साथरोगशास्त्र, कर्करोगाची रोगनिर्मिती प्रक्रिया, कर्करोगाचे प्रमाण व पुनरावृत्तीचा धोका आणि लठ्ठपणाचे व्यवस्थापन यांचा अभ्यास करणाऱ्या संशोधनांवर लक्ष केंद्रित करण्यात आले होते.
निष्कर्ष: सर्व प्रकारच्या कर्करोगांपैकी सुमारे ४-८% कर्करोग लठ्ठपणामुळे होतात. लठ्ठपणा हा अनेक प्रमुख कर्करोगांसाठी एक धोकादायक घटक आहे, ज्यात रजोनिवृत्तीनंतर होणारा स्तनाचा, कोलोरेक्टल, एंडोमेट्रियल, मूत्रपिंडाचा, अन्ननलिकेचा, स्वादुपिंडाचा, यकृताचा आणि पित्ताशयाचा कर्करोग यांचा समावेश आहे. शरीरातील अतिरिक्त चरबीमुळे कर्करोगामुळे होणाऱ्या मृत्यूचा धोका अंदाजे १७% ने वाढतो. लठ्ठपणा आणि कर्करोगाचा विकास व त्याच्या पुनरावृत्तीशी संबंधित धोका यांच्यातील संबंध पूर्णपणे समजलेला नाही आणि त्यात बदललेले फॅटी ऍसिड चयापचय, बाह्यपेशीय मॅट्रिक्सचे पुनर्रचना, ॲडिपोकाइन्स आणि ॲनाबॉलिक व लैंगिक संप्रेरकांचा स्राव, रोगप्रतिकारशक्तीतील बिघाड आणि दीर्घकालीन दाह यांचा समावेश आहे. लठ्ठपणामुळे उपचारांशी संबंधित दुष्परिणाम देखील वाढू शकतात आणि विशिष्ट प्रकारच्या कर्करोग उपचारांसंबंधीच्या निर्णयांवर परिणाम होऊ शकतो. आहारविषयक सहाय्य आणि वर्तणूक थेरपीसह केलेला सुनियोजित व्यायाम हे प्रभावी उपाय आहेत. ग्लुकागॉन-लाइक पेप्टाइड-१ अॅनालॉग्स आणि बॅरिएट्रिक शस्त्रक्रियेद्वारे उपचार केल्यास अधिक वेगाने वजन कमी होते आणि निवडक कर्करोगमुक्त रुग्णांमध्ये याचा विचार केला जाऊ शकतो.
निष्कर्ष: लठ्ठपणामुळे कर्करोगाचा धोका आणि मृत्यूदर वाढतो. लठ्ठपणामुळे होणाऱ्या कर्करोगांमध्ये वजन कमी करण्याचे उपाय हे कर्करोग उपचारांचा एक महत्त्वाचा घटक म्हणून महत्त्वपूर्ण हस्तक्षेप आहेत. लठ्ठपणा आणि कर्करोग यांच्यातील गुंतागुंतीचे नाते अधिक स्पष्ट करण्यासाठी आणि प्रभावी हस्तक्षेपांसाठी लक्ष्ये निश्चित करण्यासाठी भविष्यात अधिक अभ्यासाची आवश्यकता आहे.
Obesity and cancer Epidemiology Pathogenesis
Ref
Cancers (Basel). 2023 Jan 12;15(2):485. doi: 10.3390/cancers15020485
Obesity and Cancer: A Current Overview of Epidemiology, Pathogenesis, Outcomes, and Management
Sukanya Pati 1, Wadeed Irfan 2, Ahmad Jameel 1, Shahid Ahmed 1,3,*, Rabia K Shahid 1,*
Editors: Masahito Shimizu, Andrea Manni
Obesity has been linked to several common cancers including breast, colorectal, esophageal, kidney, gallbladder, uterine, pancreatic, and liver cancer.
Obesity also increases the risk of dying from cancer and may influence the treatment choices. About 4–8% of all cancers are attributed to obesity.
The underlying mechanism of obesity causing cancer is complex and is incompletely understood.
Lifestyle changes that include diet, exercise, and behavior therapy are the mainstay of interventions.
Drug therapy and weight reduction surgery result in a more rapid weight loss and may be used for a subgroup of cancer survivors with obesity. This review highlights the
Epidemiology and the risk associated with the development and recurrence of cancer in obese individuals and the management of obesity.
Abstract
Background: Obesity or excess body fat is a major global health challenge that has not only been associated with diabetes mellitus and cardiovascular disease but is also a major risk factor for the development of and mortality related to a subgroup of cancer.
This review focuses on epidemiology, the relationship between obesity and the risk associated with the development and recurrence of cancer and the management of obesity.
Methods: A literature search using PubMed and Google Scholar was performed and the keywords ‘obesity’ and cancer’ were used. The search was limited to research papers published in English prior to September 2022 and focused on studies that investigated epidemiology, the pathogenesis of cancer, cancer incidence and the risk of recurrence, and the management of obesity.
Results: About 4–8% of all cancers are attributed to obesity. Obesity is a risk factor for several major cancers, including post-menopausal breast, colorectal, endometrial, kidney, esophageal, pancreatic, liver, and gallbladder cancer. Excess body fat results in an approximately 17% increased risk of cancer-specific mortality. The relationship between obesity and the risk associated with the development of cancer and its recurrence is not fully understood and involves altered fatty acid metabolism, extracellular matrix remodeling, the secretion of adipokines and anabolic and sex hormones, immune dysregulation, and chronic inflammation. Obesity may also increase treatment-related adverse effects and influence treatment decisions regarding specific types of cancer therapy. Structured exercise in combination with dietary support and behavior therapy are effective interventions. Treatment with glucagon-like peptide-1 analogues and bariatric surgery result in more rapid weight loss and can be considered in selected cancer survivors.
Conclusions: Obesity increases cancer risk and mortality. Weight-reducing strategies in obesity-associated cancers are important interventions as a key component of cancer care. Future studies are warranted to further elucidate the complex relationship between obesity and cancer with the identification of targets for effective interventions.
Saturday, July 4, 2026
Subscribe to:
Posts (Atom)