एक गुलाब जाम मध्ये 20 ग्राम साखर असे गृहीत धरले तर 2 गुलाब जाम सहज खात असणारे
40 ग्राम साखर फस्त होते हे ध्यानी ही नसते. एरवी आपण बिन साखरेचा चहा घेतो
हे सांगतात.
40ग्राम साखरबरोबर 40000 मिलिग्राम साखर पण यात ग्लुकोज 20000 mg च
असते .
ती ग्लुकोज साखर
आपल्या 5लिटर रक्तात मिसळते म्हणजे 5000 सीसी रक्तात
20000 भागीले 5000 बरोबर याचा अर्थ प्रत्येक सीसी रक्तात 4 mg ग्लुकोज
पण रक्तातील ग्लुकोज percentage मध्ये 400 mg %
याचा अर्थ अहोरात्र काम करणाऱ्या इन्सुलिन तयार करणाऱ्या.
बीटा पेशी ,(एक अब्ज निरोगी स्वादुपिंड,यात जर गुलाब. जाम खाणारा किंवा खाणारी
जर डायबिटीस झालेली असेल. तर ५० कोटीच कामगार इन्सुलिन तयार करणारे जिवंत असतात )
इन्सुलिन कामगार ना अधिक काम पडेल.
कारण हा 400 मिलिग्राम %ग्लुकोज रक्तातील 140mg %हून कमी करावा लागेल
ह्या महाशयांनी बीटा कामगारांना. असेच छळतील तर कामगार मारतील
मधुमेह होण्याचा मार्ग सुकर करतील .
वरील माहितीत स्वादुपिंड हा इन्सुलिन तयार करणारा
कारखाना समजा.
However, if one Jalebi is assumed to have 10 grams of sugar, then
Person eating 3 Jalebis can consume
30 grams of sugar
30 grams equals 30000 milligrams of sugar, but in this
Please note, table sugar is
Combination of Glucose and Fructose in 1:1 proportion ie
15000mg of glucose in table sugar
mixes in our 5 liters of blood, which means 5000 cc
15000 mg if divired lby 5000 equals 3, which means 3mg in each cc of blood
But in the percentage glucose in the blood, 300mg Percent.
This means that three Jalebi means more work for beta cells which produce insulin producing workerrs day And night to produce insulin.
Beta cells, (one billion in healthy pancreases, if aJalebi eater has
diabetes is. Then only 50 crore workers are alive to produce insulin
already work day and night will have more work.
These gentlemen will torture the beta workers like this
, if they torture these workers, and some will get. Loss.
They will facilitate the path to diabetes.
In the above information, consider the pancreas as the factory
that produces insulin.
तरी एक जिलेबीत 10ग्राम साखर असे गृहीत धरले तर 3जिलेबी सहज खात असणारे
30ग्राम साखर खा तात
30ग्राम बरोबर 30000 मिलिग्राम साखर पण यात ग्लुकोज 15000mg साखर
आपल्या 5लिटर रक्तात मिसळते म्हणजे 5000 सीसी
15000भागीले 5000 बरोबर 3याचा अर्थ प्रत्येक सीसी रक्तात 3mg
पण रक्तातील ग्लुकोज percentage मध्ये 300mg
याचा अर्थ तीन जिलेबी अहोरात्र काम करणाऱ्या इन्सुलिन तयार करणाऱ्या.
बीटा पेशी ,(एक अब्ज निरोगी स्वादुपिंड,यात जर जिलेबी खाणारा किंवा खाणारी
जर डायबिटीस झालेली असेल. तर ५० कोटीच कामगार इन्सुलिन तयार करणारे जिवंत असतात )
कामगार ना अधिक काम पडेल.
कारण हा 300 मिलिग्राम ग्लुकोज रक्तातील 140mg हून कमी करावा लागेल
ह्या महाशयांनी बीटा कामगारांना. असेच छळतील तर ही कामगार मारतील
मधुमेह होण्याचा मार्ग सुकर करतील .
वरील माहितीत स्वादुपिंड किंवा pancrease हा इन्सुलिन तयार करणारा कारखाना समजा.
१. प्रस्तावना
नैसर्गिकरित्या उद्भवणाऱ्या घटकांच्या रासायनिक आणि भौतिक प्रक्रियेद्वारे प्लास्टिक तयार केले जाते. पॉलिमरायझेशन आणि पॉलीकॉन्डेन्सेशनद्वारे,
बेस घटक पॉलिमर साखळ्या तयार करण्यासाठी एकत्र प्रतिक्रिया देतात, ही प्रक्रिया
क्वचितच उलट करता येते. म्हणून, एकदा प्रतिक्रिया झाल्यानंतर,
हे रेणू त्यांच्या मागील मूलभूत स्वरूपात परत येऊ शकत नाहीत, फक्त पुढील प्रक्रिया केली जाऊ शकते किंवा वेगवेगळ्या पॉलिमरिक स्वरूपात पुनर्वापर केली जाऊ शकते.
कठोर किंवा अधिक लवचिक परिणाम विकसित करण्यासाठी
औद्योगिक रसायने प्रतिक्रियेत जोडली जाऊ शकतात.
रासायनिक स्थिरतेमुळे, प्लास्टिकचे पर्यावरणीय संचय वाढत आहे आणि या वाढीचे दस्तऐवजीकरण करणारे संशोधन मुख्य प्रवाहात रुची घेत आहे. दुर्दैवाने, नेचर नॅनोटेक्नॉलॉजीच्या अलीकडील संपादकीयमध्ये ओळखल्याप्रमाणे, प्रयोगशाळा आणि पर्यावरणीय विषारी मूल्यांकन पूर्ण झालेले नाहीत आणि एकूणच, आपल्याला परिणाम माहित नाहीत [१].
२. मायक्रोप्लास्टिकचे नॅनोप्लास्टिक शब्द
"नॅनोप्लास्टिक" हा शब्द तुलनेने नवीन आहे. वेब ऑफ सायन्स शोधात या शब्दाचा पहिला वापर २००४ मध्ये मटेरियल डिफॉर्मेशनशी संबंधित संगणकीय पद्धतींचे वर्णन करणाऱ्या सारांशात झाला होता [२]. म्हणूनच, 'नॅनोप्लास्टिक' च्या व्याख्येबाबत साहित्यात काही चर्चा झाली आहे. तथापि, क्षेत्र पुढे जात असताना स्पष्टतेसाठी हे एक महत्त्वाचे वैशिष्ट्य आहे.
व्याख्येनुसार, मायक्रोप्लास्टिक्स हे प्लास्टिकचे तुकडे आहेत
जे एका परिमाणात 5 मिलीमीटर (मिमी) पेक्षा कमी असतात;
म्हणून, नॅनोप्लास्टिक्सला या छत्री संज्ञेखाली येणारे अतिसूक्ष्म प्लास्टिक मानले जाईल. या संज्ञेतील विसंगती नॅनोप्लास्टिक्स कसे तयार होतात याच्याशी आहे. इकोटॉक्सिकॉलॉजिकल सेटिंग्जमध्ये नॅनोप्लास्टिक्स प्रामुख्याने
मोठ्या प्रमाणात डिग्रेडेशनद्वारे तयार होतात आणि त्यांना 1000 नॅनोमीटर (एनएम)
पेक्षा कमी प्लास्टिक सामग्री म्हणून परिभाषित केले गेले आहे [3]. ते दुय्यमपणे भौतिक आणि यांत्रिक ब्रेकडाउन, फोटोडिग्रेडेशन, थर्मोडिग्रेडेशन आणि
मोठ्या मायक्रोप्लास्टिक्सच्या बायोडिग्रेडेशनद्वारे प्राप्त केले जातात [4].
नॅनोप्लास्टिक्सची आकार व्याख्या प्लास्टिकपर्यंत वेगळी नाही, तर शास्त्रज्ञ आणि नियामकांमधील मोठ्या वादविवादाचे लक्षण आहे [5].
नॅनोप्लास्टिक्स पारंपारिकपणे अशा कणांचे वर्णन करतात जे
जाणूनबुजून नॅनो-स्केलवर तयार केले जातात जेणेकरून फक्त त्या आकार श्रेणीत उपलब्ध असलेल्या भौतिक-रासायनिक गुणधर्मांचा फायदा घेता येईल [6].
वैयक्तिक काळजी उत्पादने, बायोमेडिकल अनुप्रयोग आणि प्रयोगशाळेतील वापरामध्ये ओळखल्या जाणाऱ्या इंजिनिअर केलेल्या किंवा प्राथमिक
नॅनोप्लास्टिक्सची व्याख्या एकाच परिमाणात १०० नॅनोमीटर (एनएम) पेक्षा कमी अशी केली जाते. या हस्तलिखिताच्या उद्देशाने, आम्ही नॅनोप्लास्टिक्सची व्याख्या १०० एनएम पेक्षा कमी कण म्हणून करू.
दुर्दैवाने, त्यांच्या लहान आकाराच्या श्रेणीमुळे,
वातावरणातील नॅनोप्लास्टिक्सचे प्रमाण सध्या मोजता येत नाही.
याचे कारण असे की मोठ्या प्रमाणात
या लहान कणांना ओळखण्यासाठी तंत्रज्ञान अद्याप तयार केलेले नाही
. बहुतेक पारंपारिक कंटेनमेंट सेंटरमधील छिद्रे
नॅनोप्लास्टिक्समधून जाण्यासाठी पुरेशी मोठी असल्याने
गाळण्याची पारंपारिक पद्धत वापरली जाऊ शकत नाही.
प्रयोगशाळेत, वैशिष्ट्यीकृत करायच्या लहान, ज्ञात
प्रमाणांचे मूल्यांकन करण्यासाठी नॅनोटेक्नॉलॉजी तंत्रे वापरली जातात
. यामध्ये डायनॅमिक लाइट स्कॅटरिंग, रमन स्पेक्ट्रोस्कोपी, ट्रान्समिशन इलेक्ट्रॉन मायक्रोस्कोपी, हायपरस्पेक्ट्रल मायक्रोस्कोपी आणि वस्तुमान किंवा आकार-आधारित कण काउंटर [7] यांचा समावेश आहे. पुढे, प्रयोगशाळेतील मूल्यांकन नॅनोप्लास्टिक्समध्ये त्यांची ओळख किंवा परिमाण निश्चित करण्यासाठी बदल करू शकतात. हे धातूच्या कोरच्या जोडणीसह किंवा किरणोत्सर्गी किंवा फ्लोरोसेंट लेबलिंगसह पृष्ठभागावरील बदलांसह असू शकते [8-10]. म्हणून, आम्ही विश्लेषणात्मक रसायनशास्त्र तंत्रज्ञानाची वाट पाहत आहोत. सूक्ष्म- आणि त्यानंतर नॅनोप्लास्टिकच्या आव्हानांवर पुढील वाचन येथे चर्चा केले आहे [11,12].
संदर्भ
पर्यावरण विज्ञान. लेखक हस्तलिखित; पीएमसीमध्ये उपलब्ध: २०१९ नोव्हेंबर १९. अंतिम संपादित स्वरूपात प्रकाशित: AIMS पर्यावरण विज्ञान. २०१९ ऑक्टोबर २२;६(५):३६७–३७८. doi: १०.३९३४/environsci.२०१९.५.३६७
नॅनो-आकाराच्या प्लास्टिकचे विषारी विचार
Toxicological considerations of nano-sized plastics
AIMS Environ Sci. Author manuscript; available in PMC: 2019 Nov 19.
Published in final edited form as: AIMS Environ Sci. 2019 Oct 22;6(5):367–378. doi: 10.3934/environsci.2019.5.367
Toxicological considerations of nano-sized plastics
PA Stapleton 1,2,*
Plastics are produced through the chemical and physical processing of naturally occurring constituents. Through polymerization and polycondensation, base constituents react together to form polymer chains, a process that can rarely be reversed. Therefore, once the reaction has occurred, these molecules cannot return to their previous basic form only be further processed or recycled to differing polymeric forms. Industrial chemicals may be added to the reaction to develop harder or more malleable results. Due to chemical stability, the environmental accumulation of plastics is on the rise and the research documenting these increases is receiving mainstream interest. Unfortunately, as identified in a recent editorial in Nature Nanotechnology, the laboratory and environmental toxicological assessments have not been completed, and overall, we simply do not know the outcomes [1].
The term “nanoplastic” is relatively novel. The first utilization of the term in a Web of Science search was within a 2004 abstract describing computational methods pertaining to material deformation [2]. As such, there has been some discussion in the literature regarding the definition of a ‘nanoplastic’. However, this is an important characterization for clarity as the field moves forward.
By definition, microplastics are plastic pieces that are less 5 millimeters (mm) in one dimension; therefore, nanoplastics would be considered ultrafine plastics that fall under this umbrella term. The discrepancy of terminology lies with how the nanoplastic produced. Nanoplastics in ecotoxicological settings are primarily formed by bulk degredation and have been defined as plastic materials less than 1000 nanometers (nm) [3]. There are secondarily derived through physical and mechanical breakdown, photodegradation, thermodegradation, and biodegradation of larger microplastics [4]. The size definition of nanomaterials is not isolated to plastics, but a symptom of a greater debate between scientists and regulators [5].
Nanomaterials traditionally describe particles that are intentionally produced at the nano-scale to take advantage of the physico-chemical properties available only at that size range [6]. Engineered or primary nanoplastics identified in personal care products, biomedical applications, and laboratory use are defined as less than 100 nanometers (nm) in a single dimension. For the purposes of this manuscript, we will define nanoplastics as particles that are less than 100 nm.
Unfortunately, due to their small size range, the quantity of nanoplastics in the environment currently cannot be measured. This is because the technologies to identify these small particles on a large scale have not yet been formulated. The traditional methodology of filtration cannot be used as the pores in most traditional containment centers are large enough to allow nanoplastics to pass through. Within the laboratory, nanotechnology techniques are in place to assess the small, known quantities to be characterized. These include dynamic light scattering, Raman spectroscopy, transmission electron microscopy, hyperspectral microscopy, and mass or size-based particle counters [7]. Further, laboratory assessments can modify nanoplastics to allow for their identification or quantification. This may be with the addition of a metallic core, or surface modifications including radioactive or fluorescent labelling [8–10]. Therefore, we await the analytic chemistry technologies. Further reading on the challenges of micro-, and subsequently nanoplastic, analyses are discussed here [11,12].
Ref
Toxicological considerations of nano-sized plastics
AIMS Environ Sci. Author manuscript; available in PMC: 2019 Nov 19.
Published in final edited form as: AIMS Environ Sci. 2019 Oct 22;6(5):367–378. doi: 10.3934/environsci.2019.5.367AIMS Environ Sci. Author manuscript; available in PMC: 2019 Nov 19.
Published in final edited form as: AIMS Environ Sci. 2019 Oct 22;6(5):367–378. doi: 10.3934/environsci.2019.5.367
Toxicological considerations of nano-sized plastics
PA Stapleton 1,2,*
त्वचा संपर्काद्वारे संपर्क
त्वचा संपर्क हा सर्वात कमी महत्त्वाचा प्रावेश मार्ग मानला जात असला तरी, पुरावे असे सूचित करतात की NPs त्वचेच्या अडथळ्यातून जाऊ शकतात.१३ कृत्रिम वातावरणातील परिणाम
वैयक्तिक काळजी उत्पादनांमध्ये तंतू आणि सूक्ष्म मणी
MNPs च्या त्वचेच्या संपर्काचे प्रमुख स्रोत आहेत.४०
तथापि, अधिकाधिक देश वैयक्तिक काळजी उत्पादने आणि डिटर्जंट्समध्ये
सूक्ष्म मणींवर बंदी घालत असल्याने ही समस्या कमी चिंतेची बनत आहे.
एकदा सेवन केल्यानंतर किंवा श्वास घेतल्यानंतर,
जैवउपलब्ध आकाराचे MNP कण त्यांच्या भौतिक-रासायनिक गुणधर्मांवर अवलंबून
अंतर्गत अवयवांमध्ये स्थानांतरित होऊ शकतात आणि प्रभावी
अंतर्गत डोसपेक्षा जास्त असल्यास सेल्युलर स्तरावर हानिकारक परिणाम करू शकतात.४१
तथापि, या कणांच्या प्रभावी अंतर्गत डोसबद्दल अजूनही स्पष्ट समज नाही.
प्रभावी अंतर्गत डोस समजून घेणे हे एक्सपोजर जोखीम मूल्यांकनासाठी महत्त्वपूर्ण आहे, कारण ते मोजलेले भौतिक प्रमाण आणि जैविक प्रभावांमधील ज्ञात संबंध दर्शवते.
एमपींना मानवी संपर्क निश्चित करताना,
पाणी, अन्न किंवा हवेमध्ये असलेल्या पॉलिमर प्रकार, वस्तुमान, आकार आणि संख्यांबद्दल डेटा असणे आवश्यक आहे.42
तथापि, मानवी संपर्कावरील अभ्यास
अद्याप पुरेसा डेटा प्रदान केलेला नाही.
दुसरीकडे, एमपींच्या विषारी अंत्यबिंदूंबद्दल आणि पर्यावरणीयदृष्ट्या
संबंधित मानवी संपर्क डोसशी त्यांच्या संबंधांबद्दल फारसे माहिती नाही.43
याव्यतिरिक्त, बहुतेक अभ्यासांनी प्रामुख्याने मूळ कणांवर लक्ष केंद्रित केले आहे,44
जेदुय्यम एमपींची जटिलता प्रतिबिंबित करत नाहीत, जसे की
विविध आकार, कोरोना निर्मिती, अॅडिटीव्ह आणि बरेच काही पासून तयार झालेले.
या पुनरावलोकनाचा उद्देश (i) मानवी शरीरातील विविध अवयव प्रणालींवर एमएनपीच्या संभाव्य परिणामांवर चर्चा करणे, (ii) विद्यमान ज्ञानातील अंतर ओळखणे आणि (iii) भविष्यातील संशोधनासाठी शिफारसी प्रदान करणे आहे.
संदर्भ
सूक्ष्म आणि नॅनोचे संभाव्य परिणाम
मानवांमधील विविध अवयव प्रणालींवर प्लास्टिक नुरशाद अली अ, ब,*, जेनी कात्सौली अ, एम्मा एल मार्झिलो अ, द, टिमोथी डब्ल्यू गँट अ, द, स्टेफनी राईट अ, जॉर्ज बर्नार्डिनो दे ला सेर्ना अ,**
Ref
The potential impacts of micro-and-nano
plastics on various organ systems in humansNurshad Ali a,b,∗, Jenny Katsouli a, Emma L Marczylo c,d, Timothy W Gan
